RecensieVersterker

Tubeguru 6C33C SE Dual Mono versterker

Nadelen

Een nadeel van het gebruik van de 6C33C is de hoge gloeistroom die nodig is om de buis te verwarmen. Met 6,3 volt gloeispanning wordt er maar liefst 6,4 Ampère uit de gloeiwikkeling van de voedingstransformator getrokken. Bij het in serie schakelen van de gloeidraden en de daarbij horende 12,6 volt gloeispanning voor de gloeiwikkelingen kan de stroom gehalveerd worden.

TubeGuru 6C33C SE Dual Mono smoorspoelenDe 6C33C is als een tank gebouwd en herkenbaar aan de karakteristieke drie punten bovenop de buis. De aansluitpennen zijn rechtstreeks in het glas gegoten zoals we dat bijvoorbeeld kennen van ECC83 buisjes. In de beginjaren van de populariteit van de 6C33C triode in de westerse wereld wilde de warmteontwikkeling in de buis samen met te starre aansluitbussen in de buishouders nog wel eens voor mechanische stress in de aansluitpennen zorgen. Met als resultaat afgebroken pennen. Het is een oerdegelijke buis, maar je moet ze wel goed gebruiken. Een groot voordeel is dat de buizen weinig kosten, zo’n 50 euro.

Ervaringen uit het verleden zijn geen…

Ik moet zeggen dat mijn eigen ervaringen met deze buis nooit geTubeGuru 6C33C SE Dual Mono (5)weldig waren. De herkenbare wat nasale klank heb ik nooit echt kunnen waarderen. Toen ik echter de gelegenheid kreeg om deze Tubeguru 6C33C SE Dual Mono versterker aan de tand te voelen was dat juist een reden om er weer eens mee in aanraking te komen.

In de loop der jaren heb ik vaker stokpaardjes moeten verbranden omdat conclusies in het verleden gemaakt soms compleet bijgesteld moesten worden. Iedere dag valt er wel wat te leren, wat onze hobby ook juist zo boeiend maakt. Als ik alles 25 jaar geleden al wist was ik immers al lang klaar geweest…

Om even op de zaken vooruit te lopen: de 6C33C in deze Tubeguru versterker heeft niets maar dan ook niets van de mindere fijne dingen waar ik destijds wat meesmuilend over heb gedaan… Mea Culpa…

Aansluiten

De Tubeguru versterker wordt bovenop het audiorek geplaatst. Het schap waar mijn eindversterkers normaal plaats nemen blijkt domweg te smal voor de ruim een halve meter brede versterker. Het ingangssignaal wordt aangevoerd door de Music First Audio Classic v2 passieve ‘regelversterker’. De muziekbronnen zijn de Aurender N100, aangesloten op de DDDAC1794 Duo DAC en de PTP Lenco met GrooveMaster arm en Ortofon SPU Classic element, aangesloten op de PhonoDude en Tubeguru Phonoversterker. Bekabeling is grotendeels van AudioQuest (Earth en Diamond).

Luisteren

Het was vanaf de eerste keer Mystery - Delusion Raininschakelen duidelijk: dit is een heel ander beestje dan ik me van versterkers met deze 6C33C buis herinner. Man, wat klinkt dit lekker. Volbloedig, met precies de juiste ‘Big Tone’ zoals een echte buizenbak hoort te zijn. Het klankbeeld spreidt zich tot buiten de luidsprekers en ver daar achter. Brandschoon en bloedjemooi. Het geluid heeft ballen, geeft een bijna ademende ruimteweergave waarin alle details in de muziek te volgen zijn. De diepste laagweergave is voor een (single ended) buizenbak bovengemiddeld goed. Strak, diep, krachtig, zonder hoorbaar aan detaillering in te boeten.

Ondanks het relatief geringe uitgangsvermogen is de versterker in de weken dat de versterker op het audiorek staat niSteamin' With the Miles Davis Quintetet één keer over de rooie gegaan, terwijl ik de Tubeguru 6C33C  toch niet gespaard heb. De oude ‘wetmatigheid’ dat een buisversterker een luisterruimte beter vult dan een solid state tegenhanger met een identiek uitgangsvermogen lijkt nog weinig aan waarheid te hebben ingeboet.

Aan zijn 2 x 20 watt opgegeven uitgangsvermogen heb ik in ieder geval méér dan voldoende. Op de meetbank, verderop te lezen, komt dit uitgangsvermogen overigens iets genuanceerder te liggen.

Bij symfonische prog, al sinds mijn jeugd een grote liefde, rollen de basspedals met speels gemak de luisterruimte in, het zo lekkere fundament onder de vaak breed uitgesponnen muziek leggend. De laatste albums van Airbag en Mystery worden hier momenteel met regelmaat aangeklikt in de Aurender app. Een andere liefde die hier in huis vaak te horen is, is de klassieke Jazz die rond 1960 werd gemaakt. Miles Davis’ album uit die periode zijn geweldig. En natuurlijk is er altijd ‘Chet’… onverslijtbare muziek…

Dick van de Merwe

Dick van de Merwe is in de eerste plaats een muziekliefhebber met een voorkeur voor de analoge weergave, zijn platenspeler, de tape en cassettedecks en (goed ontworpen) hoornluidsprekers. Reeds vanaf 1997 deelt hij zijn kennis via geschreven en on-line media. Daarnaast schreef hij vele recensies voor de hi-fi bladen HVT en Vi-fi. Dick's adagio is: 'Een dag geen muziek is een dag niet geleefd'.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.