SPEC RPA-W7EX eindversterker

Aansluiten

De SPEC RPA-W7EX wordt in de door mij bekende omgeving aangesloten waarin alleen de eindversterker wijzigt. De muziekbron wordt weer gevormd door de Aurender N100 aangesloten op de quaddeck DDDAC1794 in de laatste versie. Later komt daar nog de Elac Discovery streamer bij, eveneens aangesloten op dezelfde DAC.

De analoge kant is uitgevoerd met de PTP gebaseerde Lenco met de laatste versie van de Audio Creative GrooveMaster arm en SPU Classic element aangesloten op de PhonoDude phonoversterker. De regelversterker is weer mijn hoog gewaardeerde Music First Audio Classic v2. De bekabeling is van AudioQuest, Siltech en Harmonix. De SPEC eindversterker wordt via XLR aangesloten op de Music First regelaar. De verzwakker achterop de SPEC staat op –6 dB. Zo wordt er een week of zes dagelijks geluisterd naar de opzet.

One-day stand?

Nope… Ik ben een groot aanhanger van langere tijd samenzijn in mijn eigen bekende omgeving met een audioapparaat om de kwaliteiten daarvan echt goed te kunnen inschatten. Dan leer je de goede eigenschappen echt kennen, en ook de mindere dingen die in eerste instantie misschien niet eens opvallen maar later een steeds grotere invloed lijken te zijn. En laten we wel zijn: als de mannen bij bijvoorbeeld de hier besproken SPEC zoveel werk in hun creaties steken mag ik een oordeel toch niet ophangen aan een paar uurtjes in een onbekende omgeving luisteren? Dat laatste noem ik ook geen recensie maar een luisterimpressie. Wat ook zeker boeiend kan zijn overigens. Maar ik hang er nooit eindoordeel aan op, ik schrijf er niet eens over…

SPEC RPA-W7EX achterkant (3)

Muziek

De eerste klanken laten meteen horen hoe smeuïg en plastisch het karakter van de RPA-W7EX versterker is. Tijdens de dagen daarna stijgt de bewondering alleen maar. Zo lekker gemakkelijk en ruimtelijk. Dit doet inderdaad aan een (goede) single ended triodeversterker denken. Alleen met beduidend meer power onder de kap en zonder het enorme stroomverbruik van de grote triodebakken. Potjandorie zeg, dit hebben ze bij SPEC goed voor elkaar gekregen, genieten met een grote ‘G’.

Het maakt ook niet uit welke muziek ik luister, mijn favoriete Progrock, lekkere smooth Jazz, Klassiek. Als de periferie voor elkaar is zal deze SPEC RPA-W7EX geen bottleneck vormen. Het karakter van de SPEC mag als smooth worden aangemerkt, maar niet krachteloos, soft en ook niet overdreven warm. Zoals een goede buizenbak ook niet warm hoort te klinken. Gewoon in balans dus. Het laag lijkt iets terughoudend, maar dat is schijn. Er mist helemaal niks, het fundament is meer dan in orde. Het laag  is strak en rijk aan detail, nergens ongecontroleerd.

En het punt dat we hier met een Klasse-D versterker te doen hebben? Dat ben ik na twee dagen eigenlijk al vergeten. SPEC maakt versterkers die qua geluid blijkbaar niet met hun klasse lopen te vlaggen. En dat is echt de allereerste keer dat ik dit mee maak. Super! Wie regelt er gebak?

Een klasse hinderlaag

Een beetje sneaky maar erg leuk is dat ook van de bezoekende luisteraars er niet één door had dat dit een Klasse-D versterker is. En ik heb toch een paar notoire Klasse-D-no-way  mannen in mijn kennissenkring die dit versterkerprincipe rucksichtslos kort door de bocht afdoen als ratelbakken. De ontluisterende blikken na het ‘uit de kast komen’ na afloop… ge-wel-dig!

Mijmeren in D-klein

SPEC RPA-W7EX binnenkant detail versterker (2)Ik moet toegeven dat ik met het vaak zo typische karakter van een schakelende versterker de laatste jaren zelf ook steeds meer moeite heb gekregen. En dat na een aanvankelijk enthousiasme. Maar zelfs op audioshows hoor ik het vaak binnen een paar muzieknoten. Het geluid is me bij vlagen steeds meer tegen gaan staan, terwijl ik de techniek pur sang een warm hart toedraag.

Steeds als de buizenbakken of conventionele solid state versterkers na een samenzijn met een Klasse-D versterker de plaats weer in mag nemen is het een gevoel van weer thuis komen en een luide ‘Pfffff’…

IMHO

Wat ik vind, en dat is puur mijn persoonlijke mening, waar ieder het mee oneens mag zijn:  tot nu toe hebben de door mij beluisterde Klasse-D versterkers allemaal in meer of mindere mate last van een zekere bloedarmoede die blijkbaar overslaat op de luisteraar (ik, zei de gek). Ik hou er na langere tijd luisteren een landerig gevoel aan over.

Ik moet er wel snel bij vertellen dat ik natuurlijk lang niet alle mogelijke versterkers die zich van de Klasse-D techniek bedienen hier in huis heb mee gemaakt. Het is natuurlijk wel een feit dat het gros van de fabrikanten van klasse-D versterkers zich bedienen met de OEM modules van een paar bekende toeleveranciers.

Ik besef ook donders goed dat de klasse-D techniek zondermeer een hele belangrijke versterkertechniek van de toekomst zal zijn. Dat veel fabrikanten van conventionele versterkers (nog) niet aan de Klasse-D techniek willen, kan ik me dit moment ook wel weer goed voorstellen. SPEC RPA-W7EX binnenkant schuin

Minpunt(en)

Na langere tijd samenzijn, niet alleen met mensen onderling, komen de mindere kanten uiteraard ook wel aan het licht. De grootste daarvan vind ik de eerder al aangehaalde  (te) hoge ingangsgevoeligheid van de schakeling, zelfs op –6 dB ingesteld. Er is mee te leven, maar het mag van mij nog wel 6 dB minder.

Een ander punt is…eh…ahum…(stilte)… weet je, ik zou het zo niet eens weten, ook niet als na pakweg zes weken de versterker (met de nodige tegenzin, ook een heel goed teken) weer de doos in moet. Het is domweg formidabel genieten met de SPEC versterker. Ik zou hier perfect oud mee kunnen en willen worden. En verslijten zal deze versterker niet snel, gezien de koele werking.

Later op de meetbank loop ik nog wel tegen een praktisch issue aan. Daarover lees je verderop meer…

Dick van de Merwe

Dick van de Merwe is een echte buizenveteraan. Zijn Triodedick zelfbouw projecten worden wereldwijd door hobbyisten gebouwd. Reeds vanaf 1997 deelt hij zijn kennis via geschreven en on-line media.

6 gedachten over “SPEC RPA-W7EX eindversterker

  • 07 september 2016 om 19:42
    Permalink

    Dick,

    Ik heb het gevoel mijn eigen recensie terug te lezen. Wat zijn wij het eens en wat is SPEC een prachtig product. Eindelijk klasse D goed gedaan, al kreeg ik ruzie over die uitspraak in Munchen. Mooi verhaal.

    Rene.

    Beantwoorden
    • 05 oktober 2016 om 15:15
      Permalink

      Wel Rene,

      Ruzie zou ik het niet noemen, maar wel een serieus meningsverschil. Jou titel suggereerde dat je alle klasse D versterkers wereldwijd had beluisterd en had vergeleken met de Spec. Als ik zie wat voor werk Bruno Putzeys verricht heeft aan de ontwikkeling van klasse D, klasse D versterker technologie die o.a. door Jeff Rowland gebruikt in de top modellen. Ik heb de Spec versterkers niet beluisterd en ik neem zeker aan dat het een mooi product is, dat heb ik van andere mensen ook vernomen, maar het hekelt me dat klasse D steeds het label “koel en analytisch ” krijgt, dit terwijl al meerdere producten het tegendeel bewezen hebben. Guido De Laet

      Beantwoorden
      • 05 oktober 2016 om 18:33
        Permalink

        Guido, Waar in het verhaal is te lezen dat ik ‘alle’ klasse-D versterkers op deze aardkloot heb geluisterd? Ik vertel juist dat ik NIET alles heb kunnen beluisteren (wie wel?).
        Je weet ook dat er niet zo heel veel fabrikanten zijn die hun eigen klasse-D versterkers hebben ontwikkeld maar gebruik maken van uitstekende OEM toeleveranciers als Hypex en ICE.
        En met die twee heb ik wel de nodige praktijkervaring (zijn ook diverse reviews van mijn hand van te vinden op deze site), Ik heb er meerdere van in bezit gehad. Ik heb beslist geen hekel aan de techniek, zeker niet, integendeel,ik heb het altijd met de volle interesse gevolgd behandeld. Echter mijn toenemende terughoudendheid met de luistermatige kwaliteiten is de laatste jaren alleen maar toegenomen. Maar daarover hoef ik hier niet in herhaling te vallen, dat aspect is voldoende in het verhaal behandeld.
        Ik kan je alleen maar adviseren om Piet de Vries van Audiotweaks eens bij je in je mooie winkel uit te nodigen voor een in house demo. Dat geeft misschien meteen duidelijkheid waarom ik zo enthousiast ben over de SPEC versterker.

        Beantwoorden
  • 05 oktober 2016 om 20:02
    Permalink

    Beste Guido en lezers,

    Ik heb niet de eer gehad alle klasse D versterkers ter wereld te mogen beluisteren. Ik heb er wel een aantal mogen proberen in eigen omgeving, waarin diverse technieken werden verwerkt. Geen van die versterkers heeft mij PERSOONLIJK weten te raken voor een langere periode zoals de SPEC dat wel deed. Daarmee waren de andere versterkers niet slecht, er zaten geweldige ontwerpen bij, alleen niet voor mij. Ik zoek niet naar ultiem detail, oneindige strakheid, waanzinnige dynamiek, groot vermogen. Ik zoek in een versterker de ziel die muziek heet, overigens ook in andere componenten. Dat is een persoonlijke smaak die ik niet verbloem voor lezers. Voor een ieder ligt de nadruk bij muziek luisteren mogelijk anders, een gegeven dat je zeker kent van je klanten. Ik doe dus klasse D niet in de ban en waardeer de inspanningen van fabrikanten maar ik investeer (nog) niet in die techniek voor bij mij thuis. Behalve als er SPEC op staat. Het liefste geniet ik voor mij zelf nog steeds van energie zuipende, hete, onmogelijk grote klasse A versterkers die eveneens niet ieders keuze zijn.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.