Quadraspire Soundstage

In de praktijk

PrimaLuna Prolgue Four Ik heb de Soundstage geprobeerd onder een tien kilo zware Metrum Acoustics Adagio DAC die normaliter op een glasplaat in de BESTÅ kast staat en onder een 17 kilo PrimaLuna ProLogue Four eindversterker die op het kastdeel van de BESTÅ een plekje heeft gevonden. Bovendien heb ik nog een kleine muziekserver met daarin een draaiende harde schijf welke zachtjes geluid maakt en dat doorgeeft aan het BESTÅ meubel. Met het oor op het meubel is duidelijk te horen dat de Soundstage de trillingen helemaal opvangt van de muziekserver. QUADRASPIRE Soundstage Photo2

Reden genoeg om een Humax TV decoder ook op een soundstage te zetten, immers die heeft én een koelventilator én een harde schijf aan boord, beiden hoorbaar en ze geven zeker trillingen door aan een rek. Op de Soundstage wordt het omgevingsgeluid minder en de doorgifte van trillingen aan de ondergrond reduceert sterk. Met een goede invloed op de overige apparatuur in dat audiorek.

Muziek

Terug naar de twee SouStacey Kent - The Changing Lightsndstages onder de Metrum en de PrimaLuna. Drie stukken muziek die ik goed ken streamen door de kamer. De eerste is van Stacey Kent en draagt de titel “This happy madness”. De Soundstage ligt inmiddels al weken onder de eindversterker en als ik die weghaal is de piano ineens meer rommelig, zijn de lage tonen minder gedefinieerd, wordt de gehele weergave minder open en neemt snelheid af. De puntigheid die ik eerder verkreeg reduceert.

Daarmee klinkt alles niet ineens slecht of minderwaardig, maar met een Soundstage is de muziek verfijnder en zelfs een stukje dynamischer. Bijvoorbeeld als ik luister naar de saxofoon die verderop in de track alle ruimte krijgt. Tweede wat ik speel is van Ray Charles en Natalie Cole met als titel “Fever”. Als eerste valt het vingerknippen op dat zonder Soundstage minder helder is.

Heen…

Youn Sun Nah - LentoHet stereobeeld is met het weghalen smaller geworden en het laag mist de definitie van daarnet, het heeft de neiging te bombastisch te worden. Hoe langer het nummer duurt hoe meer ik mij ga storen aan die lage tonen, zelfs aan het rommelige karakter dat ontstaat. Youn Sun Nah zingt vervolgens haar schitterend opgenomen “Lento” en ook hier gaat snelheid verloren met het weghalen van de Soundstage. Tevens krijgt de stem van Youn Sun Nah een minder helder karakter. Wederom zijn het de lage tonen die de dupe worden van het BESTÅ meubel. Nogmaals, het is niet ineens slecht wat er speelt, er is wel een wolkje voor de zon gekomen waar hij daarnet nog volop scheen.

…en terug…

Het terugschuiven van de Soundstage onder de PrimaLuna zorgt gelijk voor het hoorbare effect waarmee de weergave opgeknapt is, meer open en de lage tonen drukken met de Soundstage niet langer op de oren bij een hoog geluidniveau. Vingerknippen is weer een stuk losser gekomen. Stemmen verkrijgen meer impact. Stacey Kent laat weten dat ze er weer zin in heeft, zij laat meer nuances horen, terwijl de saxofoon van haar echtgenoot meer lucht en ruimte krijgt.

Niet alleen de versterker

De Metrum DAC staat nog op een glasplaat en als ik daar een Soundstage onderschuif werkt die tot mijn verbazing fantastisch. Ray Charles - Genius loves CompanyDe positieve effecten verkregen met een Soundstage onder de PrimaLuna zijn versterkt. Resulterend in meer losheid, meer snelheid en toegenomen transparantie. Idem met Ray Charles, daar verkrijg ik meer diepe in het stereobeeld, bovendien staat het vingerknippen niet langer op één lijn met de zanger en zangeres maar op zichzelf.

Op Youn Sun Nah tref ik een natuurgetrouwer gitaarspel, een stem die losser komt en de energie in de lage tonen neemt wel toe, echter zonder te gaan drukken. De dynamiek is/lijkt groter omdat er meer afstand tussen de instrumenten zit en minder versmering optreedt. Dat alles met twee simpele bamboe planken, netjes getuned door de afmeting van de opening in het midden en de bronzen voetjes met bamboe aan de onderkant. Die twee halen de negatieve invloed van zowel het BESTÅ meubel zelf weg als dat van een glasplaat die in het meubel hangt.

About the author

René van Es

René van Es is een muziek- en audioliefhebber in hart en nieren. Ooit besmet geraakt op 12-jarige leeftijd met het virus kan hij het niet laten om zijn ervaringen te delen via papier en on-line media. Na een aantal zelfbouw projecten in het verleden is voor hem de nadruk meer en meer komen te liggen op kant-en-klare producten.


>