Acoustic Signature speelt elpees af op niveau

Wegdromen met Annie

heart_dreamboat_annie_front_coverEen album in het bijzonder die ik graag mag draaien is het ‘Dreamboat Annie’ van Heart. De band is geformeerd rond de twee zussen, Anne en Nancy Wilson. De twee ‘rocking’ lady’s treden overigens nog steeds op en hebben nog niets van de muzikale passie en energie van weleer ingeleverd. Ik heb de LP op een half speed master op het Nautilus label (NR3/MRS 5005). Al geruime tijd niet meer te koop, maar met een beetje goed zoeken is dit album nog wel te vinden. Het album begint met het spetterende ‘Magic Man’.

En hier laat de Manfred horen dat hij van goede huize komt. Het stereo beeld staat als een huis en de ruimtelijkheid is erg goed. Belangrijk vind ik dat er een ‘goede drive ‘ in de weergave zit. Niet te soft en te mat. En dat doet de Manfred prima. De dynamiek van het album wordt door de Manfred ten volle benut. Het tweede nummer op het album is de titelsong ‘Dreamboat Annie‘. Een heerlijk pakkend en meeslepend nummer. De Lp ‘Dreamboat Annie’ is een een album dat, voor dat je het in de gaten hebt, al weer afgelopen is voor dat je er erg in hebt. En in dit geval moet omdraaien. Maar als muziekweergave het zo klinkt als op de Manfred, is dat geen enkel probleem. Ritmisch dik in orde en muzikaal een genot om naar te luisteren.

Als doden konden dansen

dead_can_danceEen ander album van een heel andere orde is ‘The Serpents Egg” van Dead Can Dance. Deze ietwat vreemde en artistieke band uit Australië bestaat uit leading lady Lisa Gerrard en haar mannelijke bandgenoot Brendan Perry. Bestond, moet ik eigenlijk zeggen, want de band is al weer geruime tijd uit elkaar. De muziek die het duo maakte is met recht bijzonder te noemen. Met invloeden van Keltische, Oosterse en Middeleeuwse muziek is de ondertoon vaak wat dramatisch en bijna kerkelijk te noemen. Lisa Gerrard zingt vaak woordeloze teksten (glossolalie) en dat maakt het juist weer zo bijzonder. Het muziekgenre is dan ook niet in een bepaald vakje te stoppen.

DeadCanDance_TheSerpentsEggMet name de eerste kant van het album is erg sterk en neemt je mee in de wonderlijke muzikale wereld van de band. Deze lp is overigens een normale persing maar klinkt bijzonder goed. Door de lange adem van Lisa Gerrard en Brendan Perry, waarbij klanken soms seconden lang aanhouden, is goed te horen dat de gelijkloop van het loopwerk van de Manfred erg goed is. De motorsturing is afgeregeld binnen zeer nauwe toleranties. Niets is zo storend dat een lange toon ‘zwabbert’.

Muziek met een ziel

Ook bij dit album valt me de prachtige ruimtelijkheid op die de Manfred zo goed laat horen. Ik kan u van alles vertellen hoe de platenspeler klinkt, maar dat is gewoon onmogelijk. Er zijn zoveel factoren die daarbij een rol inspelen. Belangrijk vind ik altijd dat de muziek mij pakt, soms emotioneert, maar vooral een ‘ziel’ heeft. En dat staat bij deze platenspeler buiten kijf.

Marco Bouwer

Marco Bouwer is een ware luidspreker en platenspeler fanaat. Wanneer hij niet voor zijn luidsprekers zit, dan werkt hij wel aan een paar nieuwe. Onlangs heeft Marco de laatste hand gelegd aan een revolutionaire platenspeler arm.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.