McIntosh MC275 eindversterker

Luisteren

De MC275 is eerst een periode alleen in huis geweest, waar ik ‘m aan verschillende voorversterkers heb gebruikt, buis en solid state. Daar blijkt het een gemakkelijk in te passen eindversterker te zijn die zeker niet alleen met andere McIntosh apparaten tot volle bloei weet te komen. Integendeel, de MC275 kan met iedere goede kwaliteit apparatuur worden gecombineerd. Zelfs met een helemaal niet dure Advance Acoustic MPP-506DA voorversterker is het totaalplaatje luisterrijk. Bij de twee latere sessies is ook de geweldig mooie McIntosh C2300 van de partij. Die komt nog in een volgend verhaal uitgebreid aan de beurt. Maar dat deze voorversterker het niveau nog naar een paar levels hoger tilt zal geen verrassing zijn.

MC275_rechtboven

De versterker heeft al de nodige speeluren achter de rug als ik ‘m te logeren krijg. Het geluid is snel na het aansluiten en opwarmen al erg goed. Het is geen extra warm buisgeluid dat de MC275 geeft, maar er wel die mooie flow, het gemak, het totale gebrek aan korreligheid, dat de buis zo vaak typeert. Opvallend genoeg klinkt het eigenlijk niet echt als een typische push pull KT88 versterker. Het doet me meer aan een single ended triodegeluid denken. Heel apart, want we hebben hier toch echt met een pentode geschakelde push pull versterker te doen, weliswaar met een afwijkende schakelwijze. Het geluid is gelukkig niet extreem analytisch, maar gaat (n.m.b.m. even gelukkig!) toch ook meer richting neutraal dan naar het typische ‘buizenwarm’, dat veel mensen van een buisversterker verwachten.

Wat dat betreft is deze McIntosh, ondanks de rijke historie van de MC275, een moderne versterker. Ik kan er uren en uren naar luisteren zonder het minste gevoel van luistermoeheid. Het maakt ook niks uit of er subtiele kleine muziek wordt gespeeld of rijk gearrangeerde bombast (ik ben gek op de laatste Dream Theater: ‘A dramatic turn of events’!), het maakt allemaal niet zo veel uit. De MC275 laat niks weg en maakt er niks zelf bij. Er staat eigenlijk niets het grote genieten in de weg. Met een versterker als dit in het rek wordt de techniek snel vergeten om verder alleen nog lekker in de muziek op te gaan. Ik heb in ieder geval weer veel te veel tijd verlummeld in m’n luie luisterstoel…

Dick van de Merwe

Dick van de Merwe is een echte buizenveteraan. Zijn Triodedick zelfbouw projecten worden wereldwijd door hobbyisten gebouwd. Reeds vanaf 1997 deelt hij zijn kennis via geschreven en on-line media.

Eén gedachte over “McIntosh MC275 eindversterker

  • 07 mei 2015 om 23:31
    Permalink

    Een van mijn beste gehoormatige aankopen, is een set buizen monoblokken geweest. Deze zijn gebouwd volgens het hard-wired principe en authentiek gerestaureerd. Deze set heb ik gekocht, nadat ik in de gelegenheid was diverse soorten van versterking met elkaar te kunnen vergelijken. Ik heb moeten beloven, als ik ze ooit weg doe, ze weer terug te verkopen aan de verkoper. Maar ze zijn niet te koop!
    Ze brengen een soort van levendigheid en natuurlijkheid in de muziek, die ik bij solid-state nog nergens gehoord heb. Deze levendigheid komt vooral tot uiting in het o-zo-belangrijke middengebied, waarin zich juist de meeste informatie bevind.
    Zou deze levendigheid door het hard-wired fenomeen worden veroorzaakt?
    Wil

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *