KR-Audio VA300 versterker


Meten

Frequentierespons 1 watt in 8 ohmDe frequentiebandbreedte had ik me wat ruimer voorgesteld. Het -3 dB punt in het hoog ligt op 28 kHz. De uitgangstrafo blijkt hier debet aan. Met een uitgekiender wikkelrecept kan gemakkelijk tussen 50 en 100 kHz worden gehaald wat het fasegedrag in het luistergebied weer voordeel biedt. De eerste traforesonantiepiek, rond 80 Hz en -9 dBV, is ook het resultaat van de wat bescheiden frequentierespons van de trafo. Genoeg boven het daadwerkelijke audiogebied om als schadelijk te worden aangemerkt, maar is het is allemaal maar net aan voldoende.

Liniariteitmeting 70 HzDe liniariteitsmeting, in de vorige editie van Vi-fi ingevoerd, laat een buitengewoon goed resultaat zien. Een rechte lijn is het resultaat, vanaf net beneden het vol vermogen punt tot diep in de kleinste signaaltjes. Het -10 dBV punt op de horizontale as markeert 1 watt uitgangsvermogen. 0 dBV is bij 10 watt aan de speakerterminals. De wat wiebelige lijn beneden 80 dBV wordt veroorzaakt door de relatief steeds meer overheersende ruis en brom ten opzichte van het steeds kleinere meetsignaal. Deze liniariteitstest, geoptimaliseerd door Menno van der Veen, laat zien hoe het ingangsignaal zich verhoudt tot het uitgangsignaal en of een versterker in staat is om de o zo belangrijke kleinste muzieksignalen ongeschonden door de versterker te loodsen. Met andere woorden: of de muzieksignalen bij iedere amplitude, van maximaal tot heel laag, steeds evenveel versterkt worden. Bij een buisversterker kan de gebruikte uitgangstrafo ook nog roet in het eten gooien. Daarom is die 70 Hz door Menno uitgedokterd als het beste compromis. Verzadigingsverschijnselen in de kern van de trafo worden zo ook mooi meegenomen.

De signaal/ruisverhouding is erg goed: bij 1 watt uitgangsvermogen wordt 70,71 dBV lineair gemeten en 88,85 dBV gewogen. De versterker is zoals de cijfers al laten zien doodstil, zelfs met oor vlak voor de luidsprekers is er niks te horen als de muziek stil is. De ingangsgevoeligheid is behoorlijk hoog: 0,95 volt voor vol vermogen. De ingangsweerstand is een gezonde 100 kOhm.

FFT THD n residu 18 volt 1khz drivertrapIk heb de mosfet drivertrap nog even apart onder handen genomen voor THD+n metingen, maar wel onder belasting van de eindbuis. Het FFT plaatje laat ook hier een ideaal harmonisch verloop zien, maar op een laag niveau. De versterkertrap geeft bij 10 volt aan het 300B stuurrooster een vervorming van 0,12%, 40 volt geeft 0,15% en bij 60 volt, waar de eindbuis maximaal in klasse-A wordt uitgestuurd wordt 0,7% gemeten. Daarboven gaat de buis over in het zogenaamde Klasse-A2 gebied, waar het stuurrooster in snel toenemende mate stroom gaat vragen aan de drivertrap en daarbij ook nog snel in impedantie afneemt. Het is ook het eindpunt van de driver in deze configuratie. Erg mooie resultaten moet ik zeggen.

THD vs Frequentie bij verschillende vermogensHet lijkt zo ideaal, een mosfetvoortrap met een lage vervorming, maar het heeft ook een keerzijde. Ook hier gaat de ‘Wet van Cruijff’ op. In principe worden de vervormingcijfers van de totale versterker er minder goed door. Bij een klassieke buisversterker heeft de voorversterkerbuis zelf ook een bepaalde vervormingkarakteristiek die vaak sterk op die van de eindtrap lijkt. Door de 180 graden fase draaiing in de eindbuis krijg je een gedeeltelijke cancelen van de vervorming van beide buizen wat resulteert in een lagere overall vervorming.

FFT THD n residu 1khz 8 ohmBij een hybride opzet zoals KR die bij de versterkers toepast is de THD+n vervorming bijna geheel door de eindbuis zelf veroorzaakt. Het 3% THD+n punt is te zien bij 3,7 watt aan de uitgang, 11,9 watt bij het 6% THD punt en 15,13 watt bij een THD+n van 10%. Kijken we naar de FFT plaatjes dan valt het nagenoeg perfecte harmonische verloop op. Bij 1 watt uitsturen zien we de tweede, derde en vierde harmonische op resp. -38, -60 en -90 dB. De 50 en 100 Hz stoorresten uit de voeding liggen op een lage -85 en -87 dB. De ruisvloer is ook opvallend laag.

THD n vs uitgangsvermogen in 8 Ohm

 

Het THD+n (de totale vervorming plus de brom/ruis) afgezet tegen het uitgangsvermogen.

 

 

 

dempingfactor

 

De dempingfactor is zoals gewoon bij een non-feedback triodeversterker zuinigjes met een df net boven de 3, maar het blijft wel netjes constant over het volledige frequentiegebied.

 

Een triode of wat voor buisversterker die het zonder negatieve tegenkoppeling doet moet het niet hebben van zijn absolute meetcijfers. Ook de VA300 niet, ondanks dat ‘ie er op zich netjes doorheen slaat.

(klik weer op de plaatjes voor een grotere afbeelding)

Conclusie

De conclusie is niet moeilijk dit keer. De KR-Audio VA300 is een geweldig fijne muziekversterker. De prijs die gevraagd wordt is niet gering, zelfs niet als we met de kleinste telg uit de KR familie te doen hebben, maar gerechtvaardigd. Heb je geen al te moeilijk aanstuurbare luidsprekers, ben je op zoek naar een topversterker en is de vraagprijs binnen je budget? Zet deze VA300 gerust op je lijstje van te luisteren versterkers. Het is een prachtapparaat.

KR-Audio Antares VA300 : 4750,00 euro

Musical Reality
Industriestraat 1
1704 AA Heerhugowaard
www.musicalreality.nl

 

Dick van de Merwe

Dick van de Merwe is een echte buizenveteraan. Zijn Triodedick zelfbouw projecten worden wereldwijd door hobbyisten gebouwd. Reeds vanaf 1997 deelt hij zijn kennis via geschreven en on-line media.

One thought on “KR-Audio VA300 versterker

  • 29 maart 2016 om 19:12
    Permalink

    Hallo Dick,
    Zeg je dat deze versterker met betere trafo’s nog een stuk beter zullen klinken?

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.