High End 2017: op zoek naar apparatuur met een ziel….

High End 2017 in München

Dick en ik gaan al drie achtereenvolgende jaren naar de High End show in München. Een heerlijke drie dagen van gezelligheid, de nieuwste audio spullen, leuke audio gadgets en s’avonds een lekker hapje eten vergezeld van een paar halve liters Augustiner Edelstoff bier. Genieten met een hoofdletter!

Ik heb dit jaar besloten om niet weer een zoveelste review te geven van de High End beurs. Daar zie je er op diverse media al genoeg van verschijnen. Maar er is wel iets wat me van het hart moet.

Weemoed naar de audio shows van weleer

Als ik op onze laatste dag van de show mijmerend over de paden van de High End show loop en kijk naar al die Lamborghini’s, Ferrari’s, Bugatti’s onder de audiomerken, bekruipt me wel een gevoel van weemoed. Weemoed naar de jaren 70 en 80. Waarin we als tiener of jong volwassene met de neus tegen de ramen ons vergaapten aan de uitgestalde audio apparatuur in de vele hifi winkels die Nederland toen nog rijk was. Uitkijkend naar de Firato die eens per jaar het uitje bij uitstek was. Er was veel audio apparatuur die betaalbaar was of in ieder geval voor te sparen was. Marantz, Harman Kardon, Sony, Luxman, Technics, Lenco, Thorens, Dual en ga zo maar even door. Ieder merk had zo zijn topmodellen of audiofiele serie. Het zijn de klassiekers van nu. Het was in ieder geval binnen bereik van velen om zo’n fantastische set te bezitten. Tegenwoordig zijn de meeste van deze merken alleen nog maar namen die als eenheids pakketje naast elkaar bij de mediamarkt staan. Ze hebben niets meer te maken met de apparatuur uit het verleden. Al wil men je dat soms  graag doen geloven.

Een echte beursaanbieding!

Maar als ik nu op de High End beurs om mij heen kijk zie ik heel veel apparatuur met prijzen waar ik niet eens van wil dromen, laat staan sparen. 65K voor één eindversterker. Hoho meneertje, dat is wel een beursaanbieding, dus sla je slag. Oh ja, het is een mono blok, daar heb je er wel twee van nodig. Luidsprekers van 50.000 tot meer dan 100.000 euro per paar. Jongens toch, waar gaat dit over?

In een lege stand staan drie pakken met dikke nekken zenuwachtig om zich heen kijkend om een potentiële klant te strikken…. In de stand staat slechts één tafel met daarop een houten kist in een exotische houtsoort, waarvan net de laatste boom in zijn soort is gekapt. Want ja, je moet je product toch in een fraai doosje verzenden. In die kist ligt een fors uitgevallen Python met aan twee kanten een stekker. Een vrouwtje en een mannetje. Bij nadere inspectie blijkt dit een 1,5 meter netkabel te zijn met een prijs van een slordige 19.500 euro. Slik.

In de volgende stand staat voor het derde jaar op rij de STROHMTANK. Jawohl….een bijna enge naam die doet denken aan een stuk oorlogstuig. Dat ‘ding’ meet bijna een kubieke meter en is voornamelijk gevuld met een batterij accu’s en vraagt een extra fundering op de plaats waar je hem wilt plaatsten. Absurd! Strohmtank kost meer dan een luxe moderne auto.

Audio waar muziek in zit

Als ik daar even bij stilsta, besef ik mij dat veel van deze apparatuur eigenlijk niets meer met muziek te maken heeft. Het is een marketing concept geworden. Een slim business model waar veel geld aan verdiend wordt. Dure kasten, gouden letters, audio componenten uitgezocht en bij elkaar gezocht op prijs en exclusiviteit en deze vaak op een relatief goedkope PCB gemonteerd. Het hele apparaat wordt op de tekentafel bedacht en een goed marketing plan wordt ingekocht. Er is geen visie anders dan geld bejag. Er zit gewoon geen ziel in het product.

Als ik dan bijvoorbeeld de Facebook groep “Toen was Hifi nog heel gewoon” volg, zie ik mensen die lekker met audio en muziek bezig zijn. Duur, goedkoop en mooie klassiekers. Het maakt niet uit. Goede audio uit vervlogen jaren. Maar wel audio waar muziek in zit. Ik heb het idee dat deze mensen precies weten waar het in de audio om gaat: van muziek en audio genieten. Dat is toch waar de audiohobby om gaat. De prijs is daarbij van ondergeschikt belang. Maar niet alles is kommer en kwel op de High End beurs. Gelukkig zijn er ook nog exposanten en importeurs die met liefde en passie hun producten ontwerpen, bouwen en laten horen..

Marco Bouwer

Marco Bouwer is een ware luidspreker en platenspeler fanaat. Wanneer hij niet voor zijn luidsprekers zit, dan werkt hij wel aan een paar nieuwe. Onlangs heeft Marco de laatste hand gelegd aan een revolutionaire platenspeler arm.

  • Beste Marco.

    Je spreekt mij en veel andere audiofiele muziekliefhebbers uit het hart. Moderne High End gaat helaas nergens meer over, behalve veel poen op tafel leggen voor producten die meestal de gevraagde prijs klankmatig niet waarmaken. Volledig overprijsde rommel voor russchische oligarchen en asiatische miljonairs. Met goede muziekweergave heeft het al lang niks meer te maken, enkel nog met marketing.
    Jammer dat ook veel audio recensenten het spel meespelen en zich dan verbaasd afvragen waarom de jeugd niks meer met audio te maken wil hebben. Op die manier graaft de moderne High End branche haar eigen graf en dat is misschien ook maar beter zo. Websites als audio-creative, die wel nog oog hebben voor betaalbare kwaliteitsweergave, worden helaas steeds zeldzamer.
    Zelf heb ik de moderne high end audio al jaren geleden de rug toegekeerd omdat de exorbitante prijsexplosie in deze branche simpelweg niet meer te rechtvaardigen is. Ik ben en blijf uitermate tevreden met mijn vintage audio apparatuur die gedeeltelijk van voor de tweede wereldoorlog (Western Electric) stamt. Hiermee krijg ik elke dag een muziekbeleving waar de meeste moderne hifi apparatuur niet mee kan concurreren. Het gespaarde geld besteed ik liever in de aankoop van langspeelplaten.

    Ga verder met het goede werk en wijs de mensen erop dat audio ook vandaag de dag een prachtige en vooral betaalbare hobby kan zijn.

    • Marco,
      Interessant.
      Volledig mee eens. Men is een beetje zot aan het worden …… idiotie of het doel uit zicht geraakt. Gaat uiteindelijk om de muziek. Die moet raken.

      John

  • Hallo Marco,

    Bedankt voor deze beschouwing. Heel herkenbaar voor mij, maanden sparen voor een versterker of cassettedeck en vervolgens jarenlang genieten van de muziek. Muziek is emotie en dat is niet te vangen met bijvoorbeeld een hele dure signaal kabel.

  • Hoi Marco,

    Ik ben het hier zo enorm mee eens. De muzikaliteit zit niet per sé in de prijs. Alhoewel echte kwaliteit niet voor niks gemaakt kan worden. Voor mijn vader kocht ik drie jaar geleden een setje KEF Reference 101 met QUAD 33/303 en sloot hier een Sonos op aan met een paar dropveters als interlink en de meest simpele koperen speakerkabels. Nog elke week luister ik met hem en verbaas me over de enorme muzikaliteit en kwaliteit van een setje dat voor nog geen 700 euro op marktplaats is gekocht. Misschien niet allemaal optimaal bekabeld en zo, maar het speelt menige nieuwe, kille en dure set compleet weg.

    Groeten,
    Frank

  • Hallo Marco,
    Goed verhaal! Ik heb gehoord dat veel grote merken in het bezit zijn gekomen (geheel of gedeeltelijk) van investeringsmaatschappijen en die hebben maar één doel. Als de importeur en de dealer dan ook nog hun marge er opleggen dan worden het wel hele hoge bedragen.
    Groeten,
    Dennis

  • DSP Room correctie zoals Dirac en in Roon, samen met mijn luidsprekers, zijn voor mij de grootste geluidsverbetering geweest. Ik doe helemaal niet mee aan dit High-End gedoe. Mijn ouwe Thorens, die Marco helemaal op orde heeft gebracht, mijn Bluesound Node 2, mijn Quadral Platinum M5 speakers en mijn Primare/Lehmann versterkers samen met Roon en Dirac/MiniDSP geven me alles wat ik me kan wensen. Bovendien alles tweedehands gekocht, uitgezonderd de Node 2, alles samen nog geen €4000.

  • Mee eens, maar dat is in elke sector toch zo!? Auto’s van 3 ton (0 tot 100 in 2,716 sec.), muziekinstrumenten (handgebouwde jazzgitaar vanaf 15 mille, wachttijd 1,5 jaar), jachten, racefietsen etc. etc. Kortom, een doordraaiende wereld waaraan je je, om geestelijk gezond te blijven, beter kunt onttrekken. Uiteindelijk zal de wal toch het schip keren, kan niet anders… http://www.kenparkerarchtops.com/index.html

    • Maar ik wel.
      Natuurlijk, koken kost geld, en in de goeie oude dagen kostte een Thorens TD-124 ook een meer dan aardige som! En dat er plaats moet zijn voor met de hand en met liefde vervaardigde superproducten, is voor mij helemaal geen probleem.Maar van veel (marketing)producten mis ik tegenwoordig gewoonweg de zin.
      Er is een niche gecreëerd die enkel draait om geld en aanzien. Bladen als Stereophile en Hifi+ goochelen met duizelingwekkende sommen alsof het maar normaal is, alsof dat de norm is geworden. Laat die bel maar barsten! (In Amerika is dat trouwens al enigszins bezig).
      Die TD-124 of die Garrard 301 kostten inderdaad een vermogen vroeger, maar die waren gegroeid vanuit de toenmalige professionele norm. Die hadden een zin. En ze hebben hun status over de jaren heen ook bewezen. Van heel wat hedendaagse producten geloof ik dat echt niet…
      Ieder zijn eigen mening, natuurlijk.

  • >