De koning te rijk, LP, vrijmarkt, Moody Blues

30 april: De koning te rijk !

Door naar de volgende. Ook op het plein bij de grote kerk. Al een aantal jaar op dezelfde plek met een mooie collectie vinyl. Kwalitatief mooi, alles netjes in plastic hoezen en in nette bakken in een kraam. De prijzen variëren van 5 to 50 euro en een bak met 3 voor een tientje. Eén van de LP’s die ik daar koop is meer als de moeite waard!

Een schijf vol koperwerk

Jimmy SmithEen Amerikaanse persing uit 1962 van “Bashin’” van The unpredictable Jimmy Smith met de big band van Oliver Nelson. En in een droom conditie! De hoes vertoond wat ouderdomssporen maar het vinyl lijkt wel nieuw! Laten we zeggen NM/VG+.

De vinylisten onder ons weten nu genoeg. Het album is uitgebracht op het Verve label terwijl Smith toen nog bij Blue Note zat. In kleine letters staat vermeld “Jimmy Smith performs by special permission of blue note records inc.”. Kant A is verreweg het in interessantst. De combinatie van de big band en het Hammond orgel is heerlijk en aanstekelijk. En ook weer meteen mijn zwak en bewondering voor veel van die Jazz opnames uit de late jaren 50 en begin jaren 60.

Opnamekunstenaar Rudy van Gelder

Rudy Van GelderNu zat er bij de opname van dit album ook niemand minder dan Rudy van Gelder achter de knoppen. Een man die uit onvrede met de mogelijkheden van die tijd zelf aan de gang ging en uiteindelijk wereldfaam kreeg met de opnames die hij maakte voor labels als Blue Note en Verve.

Vaak word er in audiofiele kringen gesproken over de werkelijkheidsweergave van een opname.

Meestal vind ik deze zogenaamde ‘audiofiele’ opnames verre van interessant. In mijn ogen zijn ze vaak saai en veel te mooi (gemaakt).

Live opnamen zonder compressie

Het mooie van de opnames, die o.a. van Gelder maakte, in die jaren 50 en 60, is dat er nog totaal geen compressie werd toegepast. De opnames zijn live en met een aantal goede en goed geplaatste microfoons opgenomen. De instrumenten klinken vaak rauw en daardoor realistisch. En dat alles met een enorme dynamiek. Zacht is zacht en hard is hard! En als het dan net iets te hard gaat dan gaat het audiofiel gezien misschien mis, maar het klinkt wel alsof de artiesten voor je op het podium staan te spelen. Juist die in-perfectie, die ook live altijd aanwezig is, maakt zo’n opname zo muzikaal. En voor dat je het in de gaten hebt zit je lucht gitaar of drums te spelen.

De zoldercollecties

zolderopruiming lp'sDe laatste categorie aanbieders zijn diegene die nog een doosje LP’s op zolder hadden staan en deze tussen alle andere aangeboden spullen hebben staan. Vaak met het al eerder genoemde veel te hoge alle 13 goed gehalte. Of wat dacht U van de beste opera melodieën en de complete discografie van de Havenzangers!

Maar het zijn juist die kartonnen dozen die je niet over moet slaan! Daar kunnen de echte juwelen tussen zitten. Een cadeau gekregen plaat die niet in de smaak viel en nooit gedraaid is. 99 van de honderd keer is het niets maar dan zomaar een verrassing. Zo vond ik ooit een nog nieuwe Sinatra uit 1959. Of in een bak met een hele collectie verzamelaars licht klassiek een prachtige tweede symfonie van Mahler onder leiding van Leonard Berstein. En nu was het Duke’s Big 4 van Duke Ellington uit 1973. Hoes en plaat in nieuw staat terwijl een groot deel van de bak in verre gaande staat van ontbinding was.

Duke's Big 4De big 4 slaat op de vier muzikale grootheden die meespelen op dit album. Natuurlijk Duke Ellington op piano. Joe Pass op gitaar, Ray Brown op bas en Louie Bellson op drums. 3 mannen waar Ellington in zijn loopbaan mee gewerkt heeft en stuk voor stuk grote namen in de Jazz. Het kwartet speelt een kleine selectie uit Ellington’s oeuvre vaak in afgeslankte vorm omdat de originelen vaak als orkest versie bekend zijn. Regelmatig mogen ze, in de vorm van een solo, hun kwaliteiten tonen terwijl Duke op zijn zo bekende bescheiden wijze het geheel van een piano begeleiding voorziet.

Opvallend is hoe het album klinkt. Duke’s oudere albums werden vaak opgenomen in zalen, tot Carnegie Hall aan toe. Deze is echter duidelijk in een kleine studio opgenomen. Kurkdroog en er is nauwelijks ambiance hoorbaar. Elke tik op een tom of bekken voel je en de contrabas is groot terwijl de gitaar klein en subtiel is. Het gevoel van ‘in de huiskamer’ is heel groot!

Evert Aaij

Evert is een gepassioneerd muziekliefhebber. Met als extra specialiteit de elektronische muziek van o.a. Vangelis, Tangerine Dream enz. Evert heeft een brede kennis van vinyl en klassieke platenspelers.

Evert Aaij

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.