ZZT: Het vergeten pareltje van de Eighties

Laughter, Tears and Rage

Act - Laughter, Tears and RageVolgens echte ZTT traditie werd het album, die de titel Laughter, Tears and Rage meekreeg, in verschillende versies uitgebracht. Eerst werd de CD uitgebracht. Pas later de LP en de cassette. Elke uitgave had zijn eigen tracklist èn een nummer wat weer niet te vinden was op één van de andere. Als de verkoop nog iets verder opgeschroefd moest worden was er altijd nog de 12 inch. Bij ZTT waren ze meesters in het maken van re-mixen.

Van de singles die in de jaren ‘80 op het ZTT label uitkwamen zijn vaak vele re-mixen te vinden. Voor de liefhebbers kan ik overigens de CD The Art of the 12” van harte aanbevelen, een dubbel CD met re-mixen van het ZTT label. Ook enige humor is ze niet vreemd. In de re-mix van Frankie’s Rage Hard met de titel The Young persons guide to the 12” wordt de draak gestoken met het maken van een 12”. Hoe kinderlijk eenvoudig het is en wat de regels zijn.

Snobbery and Decay

Het album Laughter, Tears and Rage is geen overweldigend succes. Alleen in Engeland en Duitsland gaat hij redelijk over de toonbank. Er verschijnen vier singles waarvan alleen de eerste, Snobbery and Decay, de hitlijsten haalt. De derde single Change veroorzaakt voor het eerst een rel rond het gebruik van een niet geautoriseerde sample van een nummer van een ander. In de 12” versie zit een stukje uit ABBA’s Take a Change on Me. De single wordt dan ook snel uit de handel gehaald.

Het album zelf is een samensmelting van verschillende stijlen. Pop, Synth pop, Rock en Psychedelica. En wat dacht je van een heerlijke Jazz versie van Heaven knows I’m Miserable Now van de Smiths. Ook het B-kantje van de single Snobery and Decay is een cover. Beiden wilden iets uit een musical gebruiken. Op een gegeven moment ontstond het idee om iets te kiezen waar ze een verschrikkelijk hekel aan hadden en het dan te veranderen naar iets goeds. De keuze viel op I’d be surprisingly good for you uit Evita. Wat mij betreft een geslaagde missie. Al was componist Andrew Lloyd Webber er niet echt blij mee.

ActOok het gebruik van de sample technieken uit die tijd geven het album een eigen karakter. Vooral bij een akoestische gitaar hoor je gewoon dat het op een toetsenbord is gespeeld. Het klinkt allemaal te strak. Hoewel Lipson zelf gitarist is merk je duidelijk dat vooral aandacht is geschonken is aan hoe een sample klinkt. Nabootsen van de speeltechniek van de gesamplede instrumenten is iets wat nog niet ontwikkeld was.

Ondanks de vele stijlen is het album absoluut geen allegaartje. Vooral de karakteristieke stem van Claudia Brücken en de even karakteristieke productie van Trevor Horn en Stephen Lipson maken het tot een mooi geheel. Al wordt je qua stemming alle kanten op gegooid, het is een boeiende plaat met gewoon heel goede composities. Echt een vergeten of misschien niet ontdekt pareltje uit de jaren 80. Ook een album dat een prachtig tijdsbeeld neerzet op hoog niveau.

Al snel na de release van het album verdwijnt het uit de catalogus van ZTT. Pas in 2004 komt er een CD uit met alle nummers van de LP, CD en Cassette bij elkaar. Ook de B-kantjes van de singles zijn toegevoegd en voor de echte liefhebber is er ook nog een 3 CD box met re-mixen en outtakes.

Na Act zet Thomas Leer een punt achter zijn carrière en verdwijnt geheel uit beeld. Echter in 2003 verschijnt er een album en speelt hij sporadisch live.

Claudio BrückenClaudia Brücken brengt een solo album uit en deed een aantal projecten met anderen. Zo is daar het prachtige album Another Language die ze samen maakte met multi instrumentalist Andrew Poppy. folderEen collectie covers met alleen piano of gitaar en zang.

Ook gaat ze samenwerken met Paul Humphries, de toetsenman van Orchestral Manoeuvres in the Dark. Onder de naam One Two maken ze het album Instead. Het is een eigentijds album maar je hoort goed dat Humphries ooit deel uitmaakte van OMD.

De stem van Claudia Brücken doet je weer meteen terug denken aan Propaganda en in mijn geval ook aan Act . Het geeft een leuke flashback naar een mooie tijd uit mijn muzikale verleden.

Overigens is er achteraf misschien nog wel een reden aan te dragen waarom Claudia Brücken na het uiteenvallen van Propaganda bij ZTT bleef. Ze is getrouwd met haar ontdekker Paul Morley.

Evert Aaij

Evert is een gepassioneerd muziek liefhebber en heeft een brede kennis van vinyl en klassieke platenspelers.

Evert Aaij

Eén gedachte over “ZZT: Het vergeten pareltje van de Eighties

  • 20 december 2013 om 18:26
    Permalink

    Dank je wel Evert. Trip down to memory lane… Producties van ZTT waren toch wel ‘de bom’ in mijn tienerjaren. Ik wist de reden niet waarom Propaganda toen uit het beeld verdween, nu wel.
    Nog steeds luister ik zo nu en dan naar ‘a secret wish’.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.