Rick van der Linden: Ekseptional Classics

Als er iemand invloed heeEkseption Rick van der Linden (2)ft gehad op mijn muzikale ontwikkeling in mijn jeugd, dan is dat wel Rick van der Linden. Ekseptional Classics. Al snel kwam ik in aanraking met zijn muziek en zijn bewerkingen van klassieke werken. Mijn ouders hadden de beroemde Ekseption verzamelaar Ekseptional Classics in de platenkast staan. Het waren vooral de jazz invloeden en improvisaties die mij enorm boeiden. Hij was ook de man die mij motiveerde pianoles te blijven volgen, want wat hij kon wilde ik ook. Helaas heb ik dat nooit kunnen bereiken. Maar als je de eer hebt om een keer naast hem te staan terwijl hij speelt komt de inspiratie vanzelf!

 

Rick van der Linden

 

Ekseption Rick van der Linden (1)Ekseption Rick van der Linden (3)Rick van der Linden werd in 1946 geboren in Badhoevedorp maar verhuisde al snel naar Haarlem. Daar nam hij op zijn dertiende pianoles, al snel won hij drie pianoconcours en speelde hij met grote orkesten werken van Beethoven, Rachmaninoff, Mozart en Mendelssohn. Na het gymnasium ging hij studeren aan het conservatorium in Haarlem. In 1967 studeerde hij af en kreeg ere certificaten voor Piano, Kerkorgel, Harmonie en Contrapunt. Meteen ging hij aan de slag als leraar aan datzelfde conservatorium. Hoewel hij altijd interesse had in andere muziekstijlen dan klassiek was het die baan als leraar die dat nog meer aanwakkerde. Door de vele verschillende studierichtingen van de studenten kwam er meer interesse voor jazz en pop. Het is 1968 als Rick gevraagd wordt om bij Ekseption te komen spelen.

 

Ekseption

Ekseption begint in 1958 als schoolband met de naam The Jokers. De band speelt popmuziek van die tijd, rhythm & blues en jazz. In 1965 verandert de naam in Incrowd maar er blijkt al een band te bestaan met die naam. In 1967 wordt het Ekseption. Als Rick van der Linden in 1968 achter het toetsenbord plaats neemt bestaat de band verder uit Rein van den Broek (trompet en flugelhorn), Tim Griek (drums), Cor Dekker (Bas), Rob Kruisman (Saxofoon) en Huib van Kampen (Saxofoon, fluit en gitaar). Tim Griek besluit al vrij snel te stoppen en wordt vervangen door Peter de Leeuwe. Griek is later producer van onder andere Brainbox en André Hazes.Ekseption Rick van der Linden (4)

 

Met Rick van der Linden in de gelederen gaat de band steeds beter spelen en staan ze snel op het Loosdrecht Jazz festival. Een gerenommeerd en prestigieus festival waar eigenlijk alleen akoestisch, dus onversterkt, werd gespeeld. Als Ekseption binnenkomt met een Hammond B3 en een stel Marchall versterkers tikt organisator Max van Praag van der Linden op zijn schouder en zegt: “Als jullie teveel herrie maken trap ik jullie eruit! Dat kunnen we hier niet hebben….”

 

Zover komt het niet want ze winnen het festival. Dat geeft jury voorzitter Tony Vos echter een probleem. De prijs is het maken van een single onder leiding van Vos. De band was niet bekend, speelde eigenlijk alleen in Haarlem en omstreken en ze hadden nauwelijks materiaal om een LP vol te spelen. Dus men dook de studio in en ze kwamen met een versie van het nummer Barnicle Bill the sailor. Een carnavalesk folk nummer over een zeeman die in elke haven langs de hoeren gaat . Rob Kruisman zong de partij van Barnicle Bill en Rick van der Linden die van de hoertjes. “De eerste en de laatste keer dat ik gezongen heb” zegt van der Linden later in een interview. Phonogram besluit in al hun wijsheid dat dit niet geschikt is.

 

Ekseption Rick van der Linden (5)Maar Rick van der Linden liep al enige tijd met het idee om bewerkingen te maken van klassieke stukken. Maar er was iets anders voor nodig om die ook werkelijk te gaan gebruiken. Het was de Engelse band The Nice met toetsen virtuoos Keith Emmerson die het idee gaf om dit uit te werken. The Nice had een grote hit met een bewerking van Leonard Bernstein’s America. Een nummer uit The west side story. En het nummer bevat ook stukken uit Dvořák’s nieuwe wereld. Met de hele band gaan ze in 1968 naar een concert van The Nice en zijn onder de indruk.

 

Kort daarna worden ze gevraagd voor een groot festival in Haarlem. Het is de bedoeling een bewerking van een bekend klassiek stuk uit te voeren met het Noord Hollands filharmonisch orkest. Maar een paar weken voor het festival besluit het orkest niet te willen samen spelen met een popgroep. Het festival gaat door, maar zonder Ekseption.

Evert Aaij

Evert is een gepassioneerd muziek liefhebber en heeft een brede kennis van vinyl en klassieke platenspelers.

Evert Aaij

6 gedachten over “Rick van der Linden: Ekseptional Classics

  • 23 september 2014 om 12:39
    Permalink

    Fantastisch verhaal Evert!

    Ik ken de muziek van Ekseption eigenlijk helemaal niet. Bezielende verhalen zoals deze brengen dit onder de aandacht en nodigen zeker uit om het alsnog te gaan beluisteren. Super!

    Mark Hin

    Beantwoorden
  • 23 december 2015 om 02:28
    Permalink

    Niets is ooit compleet. ‘
    Het verhaal klopt echter binnen het genoemde tijdsbestek, dat is al heel veel waard.
    Ik heb het genoegen gehad Rick vaak te spreken en vind dat ik een redelijk beeld heb van het leven wat hij leidde. Dat was geen sinecure! Rick stond onder grote druk van het succes, maar vond nauwelijks steun bij zijn bandgenoten. Zo ontstond ook de naam “ricktator”.

    Hij was de enige die vorm wilde geven aan een langdurig succes. De rest vond het wel aardig, maar liet het maar al te graag aan de ‘ricktator’ over. Hij is daardoor een eenzaam mens geworden . Dat is ook telkenmale in zijn muziek terug te vinden, Rick was een verdrietig en teleurgesteld mens..
    Hij was op zoek naar een (solo) band om zijn eigen weg te zoeken. Trace was daarvan het voorbeeld!
    Drie solisten die allen in een nieuw geluid super aanwezig zouden zijn. In memoriam wil ik hem daarvoor complimenteren. Het was in Trace ruimte voor iedereen, gewoon geweldig.

    In zijn laatste jaren heeft Rick zich aangepast aan zijn leeftijd. Het lange haar ging eraf, Er kwam een studentikoos brilletje en zijn muziek, wat ik overigens steeds heb gevolgd, werd heel mild, wat eigenlijk helemaal niet bij hem paste. Dat haar had steeds langer moeten worden, zijn smoel had steeds groter moeten worden, zijn muziek had steeds “tracer” moeten worden. Rick, en vele anderen, zijn het slachtoffer geworden van commercie en de snelheid van geldverdienen. Toen er kritiek kwam op The Fifth van Beethoven, “Beethoven draait zich om in zijn graf” antwoordde Rick dat de band het nummer nogmaals zou spelen, waardoor Beethoven dan weer recht zou liggen! DAT IS RICK VAN DER LINDEN, een REBEL DIE HEILIGE HUISJES INSCHOPTE! Zo blijft hij in mijn herinnering.

    Beantwoorden
    • Evert Aaij
      25 december 2015 om 15:52
      Permalink

      Bedankt voor je mooie aanvulling!
      Ben ook blij te lezen dat mijn gevoel dat die eerste van Trace misschien wel het dichtst bij Rick’s muzikale droom lag blijkt te kloppen!
      Het is aan de ene kant fijn om te lezen dat hij van binnen nog steeds die muzikale rebel was, maar in en in triest dat hij het niet heeft kunnen uiten!

      Beantwoorden
  • 08 juli 2016 om 16:03
    Permalink

    De tweede van Trace “Birds” was overigens ook niet misselijk. Vooral de grote suite op kant twee ( althans op vinyl). De derde vond ik teleurstellend. Daarna heb ik Rick niet meer gevolgd maar in mijn jeugd was hij één van mijn grote helden.

    Beantwoorden
  • 28 augustus 2016 om 22:13
    Permalink

    Met regelmaat liggen de platen van Ekseption en Trace op mijn platenspeler. Heerlijke instrumentale muziek. Hier ook een voorkeur voor de muziek van Trace.
    Dat gescheur op de orgels en de geweldige begeleiding van de andere bandleden………mijn dag kan dan niet meer kapot.

    Beantwoorden
  • 17 oktober 2016 om 15:25
    Permalink

    Begin 70 , dacht ik, hoorde ik Ekseption spelen in Cafe de Poel te Veenklooster.
    Air was hun tophit. Zelf speelde ik dat nummer op een oude trompet, die ik van mijn tante
    Had gekregen. Zij werkte in een verpleeghuis in Wijk aan Zee en had die trompet gekocht van een zekere van den Broek (grootvader van Rein?) die patiënt was.
    De oude heer v/d Broek verplichte haar haar neefje van 12 bij hem les te laten nemen hetgeen vaak ging via de telefoon (hoorn ernaast leggen) daar neefje in Noord Friesland woonde. Niettemin schroefde de oude heer van den Broek toen weer een naamkaartje op zijn deur: van den Broek, Musicus.
    De trompet zat in een roodbruin koffertje met het logo van The Jokers. (Kennelijk geschonken aan opa door Rein)

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *