Jean-Michel Jarre – Equinox Infinity

Jean-Michell Jarre

De laatste jaren is Jarre behoorlijk actief. Zijn Electronica Project waar hij drie jaar aan werkte en ons meenam op een reis door de elektronische muziek. Dat deed hij door samen te werken met andere artiesten. Grote oude rotten uit het vak, maar ook nieuwe en vernieuwende artiesten. Van Edgar Froese van  Tangerine Dream tot onze eigen Armin van Buuren, en alles wat er tussen ligt.

Het volgende project werd het afsluiten van de Oxygene serie. Oxygene 3 werd een waardige afsluiter die muzikaal geheel paste bij zijn twee voorgangers. Maar gelukkig geen imitatie. Herkenbaar, eigentijds en meeslepend. Een album wat bij mij met regelmaat gedraaid wordt. Nu dus wederom een vervolg op een klassieker. Gespannen en met grote nieuwsgierigheid zit ik op de bank als de eerste noten van het album uit de luidsprekers klinken.

Equinox is altijd mijn favoriete album van Jarre geweest. Lange tijd kon ik mijn vinger er niet op leggen waarom deze mij nou meer aansprak dan bijvoorbeeld Oxygene. Totdat ik begin dit jaar een mooie documentaire zag over Jarre. Een documentaire waarin hij gelukkig zelf de hoofdrol heeft.

Ook Jarre heeft een speciale band met dit album.

Geen sequencers...

Het is de manier waarop het gemaakt is verteld hij. Veel van zijn muziek bevat herhalende thema’s die eigenlijk altijd met sequencers gemaakt werden. In een sequencer word een thema geprogrammeerd die dan continu herhaald wordt. Nadeel is dat het steriel kan gaan klinken. Op zoek naar een meer organische vorm dacht hij aan de golven van de zee.  “Als je de golven zou filmen en een fragment van 15 seconden continu zou herhalen ben je het gauw zat, maar live naar de golven kijken verveeld nooit. Omdat het steeds net anders is”

Op Equinox worden dus geen sequencers gebruikt, alles is met de hand ingespeeld. Ook werd een geluid op het album nooit meerdere keren gebruikt. Uiteindelijk een album met heel veel sfeer die veel mensen aanspreekt want het is ook zijn meest succesvolle album!

The Watchers

Zou Jarre die muzikale gedachte op Equinox Infinity doorgezet hebben? De vette synth en bombastische klappen tijdens de opening van het album verklappen al snel dat we iets anders kunnen verwachten. Er is muzikaal weinig wat verwijst naar de klassieker uit 1978. Iets wat hij met Oxygene 3 wel deed.

Maar Jarre’s inspiratie voor dit album was ook geen muzikaal vervolg. Hij liet zich inspireren door de hoes. “The Watchers” de vreemde wezens die ons lijken te bestuderen. De wereld die ons allemaal in de gaten houd, kunstmatige intelligentie, automatisering zijn inspiratiebronnen geweest.  Voordat hij nog maar één noot opgenomen had was het artwork voor het album klaar. Het moest een soort soundtrack worden.

 Met dat in gedachten luister je meteen anders naar dit album. Want het is gewoon een goede plaat geworden. Onmiskenbaar Jean-Michel Jarre. Met, zoals altijd bij Jarre, veel heerlijke analoge synthesizers. Een liefde die hij nooit zal laten varen.

Nooit zal hij zo’n, vaak eigenwijze, oude synth vervangen door een stuk software. Natuurlijk gebruikt hij moderne software synthesizers maar alleen als het wat nieuws toevoegt. Iets wat bijdraagt aan dat eigen specifieke geluid.

Klanken en invloeden

Iets wat mij opviel als liefhebber van elektronische muziek was dat ik her en der klanken en invloeden hoor die lijken te verwijzen naar Vangelis. Iemand die, naar mijn idee, echt ontbrak op het Elektronica project.

Zoals gezegd een heerlijk album waarvan misschien alleen het nummer Infinity(movement 6) wat tegenvalt. Qua stijl, sfeer en klank doet hij denken aan Electronica.

Voor de liefhebbers een echte aanrader! Door de titel van het album heb je misschien bepaalde verwachtingen. Zet die opzij en geniet!

Evert Aaij

Evert is een gepassioneerd muziek liefhebber en heeft een brede kennis van vinyl en klassieke platenspelers.

Evert Aaij

3 gedachten over “Jean-Michel Jarre – Equinox Infinity

    • Evert Aaij
      23 november 2018 om 11:40
      Permalink

      Hoi Bram
      Ik heb hem 24bits digitaal beluisterd en van CD.
      Beiden zeer goed. Ik zal hem tzt zeker op vinyl aanschaffen maar eerst wat andere LP prioriteiten.
      Uitgaande van de kwaliteit van recente Jarre releases op LP als Electronica 1 en 2 en Oxygene 3 denk ik dat het met de kwaliteit wel snor zit.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *