Column: Techneuten en kooplui

Ik lees maandelijks een aantal internationale audiomagazines, doe ik al jaren, eerst gewoon van papier, sinds twee jaar digitaal. Dat scheelt vooral bij de USA bladen veel geld en actualiteit. StereophileDit doe ik niet alleen omdat ik graag lees wat er in audiowereld omgaat, het is ook goed om bij te blijven met de nieuwe ontwikkelingen en de leuke verhalen van een aantal auteurs.

Het Amerikaanse Stereophile heeft bijvoorbeeld de good old Art Dudley. De man heeft de pensioen gerechtigde leeftijd al overschreden, maar verteld nog vol overgave over zijn avonturen met nieuwe en vintage apparatuur. Het Engelse Hifi-World heeft ook heerlijke columns en boeiende vintage audio verhalen. Ook een blad dat het actief met audio bezig zijn hoog in het vaandel heeft.

Het eveneens Engelse Hifi News vind ik één van de beste bladen mede omdat ze de techniek doorspitten en (vaak) terechte kritische zaken niet uit de weg gaan. Hifi News heeft sinds vorige maand eindelijk ook een fatsoenlijke App. Hifi NewsDie maakt het lezen op de iPad eindelijk tot een feestje. Ik heb me vaak afgevraagd waarom juist een dergelijk vooraanstaand audioblad vergeleken met de concurrentie zo’n gedateerd aandoende slecht werkende App voor e-abonnementen hanteerde. Dat is nu gelukkig rechtgezet. De Duitse bladen hebben het e-lezen ook perfect voor elkaar. Zien er super uit.

Het lezen van de e-magazines op de iPad met het hoge resolutie scherm is toch een heel prettig tijdverdrijf. Ook tijdens vakanties heb nu altijd een paar meter bladen, strips en ePub boeken bij me. Het is wel leuk om een complete bibliotheek bij me te hebben dat nog geen cm dik is, in een geweldig mooie leeskwaliteit.

We staan er graag voor in de rij…

Ik trap een open deur in als ik zeg dat ik niet de enige ben die mijn tablet koestert. Toen de derde generatie iPad uitkwam stond ik ‘s nachts in de winkel om als één van de eersten er eentje te ‘mogen’ kopen. Wat was ik in mijn nopjes toen ik 675 euro op de toonbank neer mocht leggen om mijn zo begeerde Apple tablet in ontvangst te nemen. En wat bleek het beeldscherm toch veel beter dan van de iPad 2, waarvoor ik precies een jaar daarvoor nog in de rij heb gestaan…

Hoe kan het nou dat in deze tijd van crisis, tenminste, dat horen we en lezen we dagelijks in de media, de tablet fabrikanten en smartphonoproducenten nog steeds vele miljoenen van deze hebbedingen aan de man weten te brengen? Het geld is toch op? Nou het lijkt van niet. Als je iets wilt hebben is er blijkbaar altijd wel een mogelijkheid om het geld ervoor bij elkaar te schrapen.

Waarom eigenlijk?

Hoe is het dan mogelijk dat de audiobizz zo in het slop is geraakt? Ik zie zeer gewaardeerde werknemers, die vaak al vele jaren in de audiobranche werken, de WW in gaan omdat er niet genoeg meer aan de man kan worden gebracht. Dat gaat door een hard bot als je de mensen persoonlijk kent. Bijna wekelijks hoor ik dat er weer een audiowinkel de deur voor de laatste keer op slot wordt gedraaid. Zijn de mensen dan echt niet meer te interesseren voor mooie audiospullen?

Wat is het verkeerd gegaan in de audiobranche? Verkopen ze zich zelf dan zo slecht? Aan de apparatuur ligt het niet, er worden momenteel vreselijk mooie dingen gemaakt. Of ligt het toch aan de apparatuur? Of ook aan de mensen ‘in het vak?’ Vanmorgen heb ik me in ieder geval aardig zitten ergeren. Een auteur schrijf in een audioblad over een paar monoblock versterkers. 80.000 euro kost het stel. En dan noemt de recensist het ook nog met droge ogen een ‘koopje’. ‘Als de fabrikant een ton op het prijskaartje had gezet was de prijs ook nog OK geweest’. Ach kom zeg, geen enkele versterker is dit soort bedragen waard. Of de behuizing moet van massief goud zijn gemaakt en het logo afgezet met diamantjes. Maar dat heeft niks met de handvol transistoren en andere componenten onder de kap te maken.

HifiworldAls ik dit soort uitingen lees hou ik zelf nauwelijks meer droog, hebben we hier niet de kern van de teloorgang van onze dierbare audiohobby te pakken? Blader voor de lol eens door de net nog door mij geprezen audiobladen, versterkers van 20.000 euro, 40.000, 60.000, opvallend vaak worden dit soort afgeronde prijzen gehanteerd, alsof we door een reclamefolder van de HEMA bladeren, alleen met een paar nullen meer er achter geplakt… Platendraaiers van 10.000 tot 150.000 euro, te kust en te keur. Elementjes van 8 kiloeuro, geen probleem… Ik zag zelfs een USB kabel voor 6000+ euro, interlinks voor het dubbele bedrag, als je tenminste wel stereo wilt luisteren. Luidsprekersystemen met een prijskaartje van 135.000 euro dat in recensies als zeer redelijk wordt gevonden. Hiermee wil je nieuw bloed naar de winkel toehalen, vergeet het maar, het maakt de drempel hoger en hoger.

Mocht iemand buiten de audiowereld überhaupt al weten dat dit te koop is. Het punt is dat niemand buiten onze hobbywereld maar enig weet lijkt te hebben van fabrikanten als Mark Levinson, Pass Labbs, EMM Labs, McIntosh, Quad, Luxman (toch klassieke namen), Weiss, dSC, Avalon, Wilson Audio, T+A, AVM, en dan noem ik nog de bekende. B&W en Kef gaat nog maar NAD, Dynaudio, of zelfs Rega en Pro-Ject wordt al problematisch voor de gemiddelde iets minder ingewijde mens.

Aan de koffietafel

Vlak voor de zomervakantie vroeg een collega in de koffiepauze me wat nou een goed versterkermerk is. Ik noem een paar van bovengenoemde merken en niemand aan de tafel wist waar ik het over had.

Bij de merknamen Marantz, Kef, Pioneer, JVC, Sony, Panasonic en zeker bij de naam Bose, gaan er meer lampjes branden. Sterker nog: er is zelfs bijna niemand die Bose niet kent. En wat denk je van de huidige populariteit van de hoofdtelefoon. De voor ons bekende al jaren bestaande hoofdtelefoonmakers zijn toch Senheiser, Stax, AKG,….

De eerstgenoemde is ook bij het grote publiek niet onbekend. Maar waar loopt het gros van de jeugd mee op de oren? Inderdaad: een relatief nieuw merk met een grote ‘b’ op de oorschelpen. En ieder audioinsider weet het: het zijn zeker niet de beste hoofdtelefoons voor je geld… Maar waarom lukt het Beats dan zo goed om deze dingen als warme broodjes aan de man/vrouw te brengen en laat de gevestigde orde knarsetandend van afgunst toe kijken? Terwijl daar absoluut betere producten gemaakt worden? Alleen omdat er de naam van een populaire praatzanger aan verbonden is?

En waarom denken veel jongelui het eerst aan een iPod als er een mp3 speler moet worden aangeschaft? Apple was tot de coupe met de iPod op de mobiele audiomarkt, dit jaar precies 10 jaar geleden, toch gewoon een maker van computers en geen specifieke audiospullenfabrikant?

Dick van de Merwe

Dick van de Merwe is een echte buizenveteraan. Zijn Triodedick zelfbouw projecten worden wereldwijd door hobbyisten gebouwd. Reeds vanaf 1997 deelt hij zijn kennis via geschreven en on-line media.

11 gedachten over “Column: Techneuten en kooplui

  • 08 september 2013 om 19:56
    Permalink

    Hoi Dick,

    Ik heb zelf twee jonge kinderen en als ik kijk wat ze nu boeit is dat niet de techniek, maar wel wat je ermee kan doen en als ik naar de mogelijkheden van al die nieuwe apparaatjes kijk, kan ik ze geen ongelijk geven. Een smartphone krijgen ze van mij niet, maar een I-pod hebben ze wel en eerlijk is eerlijk, je kunt er veel mee…. En fabrikanten spelen daar met hun marketing heel handig op in. De jonge generatie kopers kijkt bijvoorbeeld heel anders tegen de Koreaanse merken als Samsung en LG aan als dat wij dat ca 30jaar geleden deden. Dat geeft nieuwe merken ook kansen… Het klopt dat het hier niet om de kwaliteit an-sich gaat, maar wel om de coolheid en de beleving. Ik heb eens gelezen dat de populariteit van Apple onder jongeren niet zo hoog is omdat hun ouders (wij) met die dingen rondlopen. Dan kun je als fabrikant nog zulke leuke en goede dingen maken, maar als het imago niet klopt verkoop je niet, tenminste niet in de grote massa.

    Audiowinkels hebben het niet alleen daarom moeilijk, ook het huidige onzekere economische klimaat en de sterke concurrentie speelt ze parten. De groep die nog veel waarde hecht aan een goede installatie is gewoon te klein en in die vijver wordt door teveel winkels gevist.

    Beantwoorden
  • 09 september 2013 om 00:04
    Permalink

    Goed artikel de spijker op zijn kop, iets vergelijkbaars breng ik wel eens naar voren op de fora als er discussies zijn over de kabel 20 cm van de grond of 25.

    Ik heb techniek gestudeerd en ondanks dat ik audiofiel ben mij altijd verbaasd over sommige prijzen, versterkers kunnen geen duizenden euros kosten, speakers ook niet, het is 1 grote luchthandel en die lucht loopt er net zoals bij de huizenmarkt heel snel uit, de audio markt heeft dit zichzelf aangedaan.
    Helemaal de zaken waarbij verkopers als een soort Goeroes rondhobbelen nog net niet eerst voor het luisteren je leren adem te halen, met klankschalen en al en doorspekt van zweverige praat om toch vooral maar duidelijk te maken dat die Magische luidsprekers van meerdere tienduizenden euros door de nano technologie echt het geld waard zijn hahahaha kan zo de Kleine Komedie in.

    Voorspelling:

    Audio verdwijnt het is niet meer te stoppen een aantal nerds zal het met zelfbouw en vintage spul moeten gaan doen, het hoort gewoon bij een cyclus, paradigmas gaan paradigmas komen

    Beantwoorden
  • 09 september 2013 om 20:25
    Permalink

    In wat diablue schrijft kan ik mee komen. Boodschappen doen kan met een Eendje en met een Maserati, wat je koopt in de winkel blijft het zelfde. De huis tuin en keuken audiomerken, en de betere. Maar er zijn inderdaad heel wat idioot dure spullen te koop. Waarschijnlijk is het verschil met de “normaal” geprijsde spullen alleen maar meetbaar,en hoorbaar voor wie het wil horen. Persoonlijk hou ik van de middenmoot spullen.

    W. du Bhoutan

    Beantwoorden
  • 14 september 2013 om 12:42
    Permalink

    Alweer een interessant stukje over het ‘HiFi wereldje’ en zijn ‘Jekkyl&Hyde’ grilligheden.
    En de bekende ‘drempel’ ligt nog steeds te hoog blijkbaar?
    Het probleem is ook vaak dat vooral de ‘top-modellen’ (de duurste in een serie dus) die altijd maar weer getest / getoond / gespeeld en verkocht lijken te moeten [!] worden, alles daaronder lijkt weinig tot niks waard.
    Ook de manier van omgang met nieuwe binnenkomers, opzoek in de wereld van betere HiFi, is vaak op beurzen / winkels / website-forum vaak nogal ergelijk.
    Als er geïnformeerd wordt of gemeld dat men een bepaald apparaat (bv. een streamer) wil en/of heeft van Cambridge of Pioneer, dan zijn er altijd wel personen die zeggen “koop eerst maar eens een Naim of Linn en dan praten we wel verder”.
    Ofwel… een merk als satus-symbool!!
    Dat is tochwel 1 van de redenen waardoor veel ‘gewone’ (niet technisch geïnteresserden) muziek/film liefhebbers tegen een muur aanlopen van ‘groter & duurder is beter’ moraal van bepaalde figuren in hun ‘high-End’ wereldje.
    En aan de andere kant… er is inmiddels gewoonweg vééls te véél (keuze) aan audio-apparatuur in de wereld!
    Kijk maar eens op marktplaats e.d., maar gelukkig kun je daar ook best mooie sets van samenstellen die best veel genoegdoening kunnen geven, toch?
    Zelf ben ik na 20 jaar wel weer ‘back to basics’ niveau en waardeer daarom liever merken als Cambridge / Music Hall / Rega / Schiit, waarbij je nog voor een nette redelijke prijs behoorlijk wat HiFi kunt krijgen en horen.
    Is mij ook cool & hip en genoeg. 😉

    En…… ik mag hierbij wel even melden dat ik juist de reviews/testen op deze website zeer kan waarderen om hun ‘gewone’ taalgebruik en ook vriendelijk geprijsde apparaten die de revue mogen passeren. Top! 😉

    Beantwoorden
  • 17 september 2013 om 21:25
    Permalink

    Zag inderdaad dat op de laatste X-FI show in Veldhoven de gemiddelde leeftijd rond de 45 lag algemeen op zoek naar het audio nirvana. En verder viel het op dat er alleen maar mannen rondliepen…..en een enkele vrouw.
    Ook stonden daar dus veelal ook sets van >4-8000 euro.
    Dus om de jeugd aan de audio te krijgen moet er wel wat gebueren, anders is er geen toekomst meer voor de HIGH-END audio . Verder vind ik de audiofiele wereld echt een zeer zeer conservatief. Nieuwe technieken worden gewoon nauwelijks geaccepteerd na 30 jaar is de CD eindelijk redelijk geaccepteerd, terwijl er nu HD streaming audio te krijgen is. Velen zweren bijvoorbeeld bij NOS DACS.
    TDA1543, toen die werd geïntroduceerd dacht ik in de jaren 80 klonk die volgens de audiofiele wereld naar niks. En nu zijn ze het audionirvana het kan verkeren zeg ik maar. Over 30 jaar zal een klasse D versterker het nieuwe NOS zijn…..

    Ik denk dat de audio wereld echt mee moet gaan met de nieuwe ontwikkelingen. En zich echt op de jeugd moet gaan richten anders wordt het in de toekomst niks

    Beantwoorden
  • 01 december 2013 om 14:35
    Permalink

    Dick,

    Ik deel je bezorgdheid over de mooie hifi en muziekhobby.
    Maar zolang de er bijna geen winkel meer is die een consument het verschil kan en wil laten horen gaat het echt niet meer beter worden. Er is ook bij de gemiddelde bruingoed / witgoed winkel geen kennis en beleving meer.
    De consument die niet bij de “high-end” speciaalzaak binnenloopt – iedereen minus een paar dus – komt niet in aanraking met hifi en betere muziekweergave.
    Onze hobby kun je geweldig beschrijven en op tv laten zien maar de consument hoort nog steeds het verschil niet!

    Hearing is believing.

    Ik ben bang dat de ondergang van hifi nog wel even door zal gaan….

    Beantwoorden
  • 02 december 2013 om 13:41
    Permalink

    Hoi Dick

    Het gaat inderdaad de verkeerde kant op, het wordt hoog tijd dat audio fabrikanten gaan beseffen dat ze dit deels over zichzelf hebben afgeroepen want nu is het teveel naar het onbetaalbare doorgeschoten of teveel naar het goedkope segment waarbij ik soms het idee heb dat het meer om de gadget met de begeerde merknaam gaat en minder om hoe het klinkt, zoals de Beats hoofdtelefoons waar je al naar refereerde.

    Ik heb ook het idee dat het met de muziekbeleving zelf te maken heeft en de manier waarop het tot ons komt, waar we vroeger te maken hadden met uiterst kwetsbare geluidsdragers zoals platen en banden en we daar zuinig mee om moesten springen om de kwaliteit te behouden, ook waren we weer happy als we weer platen kochten, zo’n mooie zwarte schijf in een hoes met vaak de prachtigste cover art en op de achterkant een hoop informatie over de muziek.

    Die platen hadden iets magisch, de lucht van verse vinyl kan ik me nog herinneren als ik weer een nieuwe plaat had gekocht, je hoeft alleen maar je neus in een hoes te steken om te weten wat ik bedoel, kortom een nieuwe plaat was een feestje, deze muziekbeleving zorgde er ook voor dat we zuinig waren op alle spullen in de installatie, kortom we waren trots op onze spullen.

    Toen kwam de CD, een geluidsdrager die volgen Philips praktisch onverwoestbaar was, en ik moet zeggen dat het toen echt een vooruitgang was, toen dus, want hoewel de techniek door de loop der jaren is verbeterd zijn de CD’s er alleen maar op achteruit gegaan, CD’s die niet op 100% (0 dB) zijn opgenomen maar meer op 40 tot 75% om maar zoveel mogelijk op die CD te krijgen, hedendaagse geluidstechnici die alles letterlijk kapot masteren want alles moet even hard waardoor de zachte passages net zo hard klinken als de luide passages en daarmee alle dynamiek om zeep helpen, wat dat betreft mag je alleen maar blij zijn dat de originele Beatles producer George Martin de Beatles CD’s zelf geremasterd heeft waardoor de Beatles sound onaangetast is gebleven, draai deze CD’s maar eens, dit zijn echt muzikale juweeltjes, of draai maar eens CD’s uit het begintijdperk van de CD, die klinken ook veel dynamischer dan de hedendaagse CD’s.

    Hier komt dan ook de misvatting vandaan dat LP’s beter klinken dan CD’s, iets dat ik pertinent bestrijd, goede CD’s klinken ANDERS dan LP’s vanwege een verschillende manier van fabriceren en afspelen, maar niet beter of slechter, hierbij wil ik toevoegen dat mijn gedigitaliseerde platen exact hetzelfde klinken als de platen zelf.

    Maar we dwalen af: ik had het over CD’s, dankzij de vermeende onkwetsbaarheid gaan een hoop mensen daar anders mee om, als ik alleen al kijk hoe sommige mensen met CD’s omgaan, ze slingeren rondom de CD speler, vaak zonder doosje of in de verkeerde doosjes, sommigen nemen ze ook mee in de auto waar ze al dan niet voorzien van een doosje soms weken in rondslingeren, vaak zijn de covers/boekjes weg en zijn de doosjes kapot, kortom een hoop mensen maken er een zooitje van.

    En toen kwam de DVD die definitief de weg vrij maakte voor surround, dus er kwamen meer speakers in de woonkamer, de fabrikanten speelden daar op in en kwamen met 5.1 setjes voorzien van een hoop bling bling fronten, een subwoofer(tje) en 5 satelliet speaker(tjes), de 5.1 setjes vlogen als warme broodjes over de toonbank, de Medion setjes waren bij de ALDI in de begindagen van de DVD niet aan te slepen, en geïmponeerd door het geluid van alle kanten speelt nu meer dan de helft van alle Nederlanders hun muziek via de surround set af, vaak is het niet om aan te horen en ze kijken dan ook alsof ze water zien branden als ik ze vertel hoe slecht hun € 150,- kostende Medion set klinkt, als ik ze dan vertel dat een goede geluidsbox toch wel minimaal € 250,- kost en dat dan minimaal 5x en dat een goede surround versterker toch echt wel beter klinkt en meer kost dan hun hele set bij elkaar dan staan ze wel bedremmeld te kijken, daarom is mijn motto ook “Beter goed stereo dan slecht surround” alhoewel je schijnbaar ook geen stereo meer mag zeggen want men spreekt nu over 2.0 of 2.1 als er een subwoofer bij is.

    De CD en DVD zijn met de beste bedoelingen ontwikkeld maar hebben schijnbaar het verkeerde effect op de massa, misschien zijn zij dat magische gevoel kwijt waar ik het in het begin over had, de massa download en de meeste downloads zijn nou ook niet bepaald geweldig, de massa wil gewoon geen geld meer uitgeven aan een goede installatie, het gevolg is dat de meeste fabrikanten low budget apparatuur maken of zelfs stoppen met audio en iets anders gaan doen (Kenwood verkoopt tegenwoordig keukenmachines) of ze gaan het highend circuit in en maken apparatuur die onbetaalbaar is voor de doorsnee arbeider, ook heeft het verdwijnen van losse Hifi componenten in het onderste marktsegment daar geen goed aan gedaan, het zelf samenstellen van installaties uit nieuwe componenten in het onderste marktsegment behoort daarmee definitief tot het verleden, zelf ben ik begonnen met een installatie bestaande uit de Akai AM 2400 versterker, Akai AT 2400 tuner, Technichs Sl 3210 draaitafel, IMF Super Compact 2 speakers en Sennheiser HD 424 hoofdtelefoon, en het klonk toen prachtig, van speciale kabels hadden we nooit gehoord en al evenmin van het omdraaien van netstekkers.

    De massa bepaald de markt, marktwerking is immers vraag en aanbod, dat het aanbod voor de audiohobbyist/muziekliefhebber daardoor afneemt is logisch maar uiteraard betreurenswaardig, dat dit gat nu opgevuld wordt door high-end fabrikanten begrijp ik, alleen die complete gebakken lucht handel daar omheen vind ik verwerpelijk, zo is er een signaalkabel fabrikant die alleen natuurlijke vezels in zijn geluidskabels toepast, isolatie van rijstpapier, katoen en zijde omdat kunststoffen verouderen, dat deze materialen hygroscopisch zijn en dus vocht aantrekken en daardoor binnen no-time waardeloos zijn wordt uiteraard niet genoemd, mooi afgemonteerd met de Eichman Bulletplugen die (opzettetelijk verzwegen) van plastic zijn, ook de kretologie over netkabels neem ik grotendeels met een baal zout, netkabels van €1200,- gaat mij echt te ver.

    Het wordt hoog tijd dat natuurgetrouwe weergave weer in het bereik van iedereen gaat komen, dat dit geen duizenden of zelfs tienduizenden Euro’s hoeft te kosten wil ik, als Dick en Marco het daarmee eens zijn, laten zien met eenvoudige tips en mofificaties die iedereen met een beetje basiskennis van solderen kan uitvoeren, hierbij wil ik beginnen met de diverse kabels waarmee alles aangesloten wordt en de ideeën erachter, zodat ook de beginnende hobbyist met beperkte middelen hiermee aan de gang kan,

    Beantwoorden
  • 04 december 2013 om 13:06
    Permalink

    Wat een indringend artikel.

    Winkels zouden laagdrempeliger moeten worden, mogelijk het assortiment verbreden (portable audiospelers/ hoofdtelefoons etc) met betaalbare apparatuur van bekende en wat mindere merken om zo de consument in aanraking te laten komen met ook betere apparatuur als upgrade voor later.

    In bladen als Stereophile heb ik ook vaak negatieve reacties gelezen als reactie op reviews van peperdure apparatuur.
    Ik denk dat het nodig is om, net als op deze site, apparatuur te testen die en betaalbaar is en goed en met een gezonde prijs/prestatieverhouding, de zogenaamde echte pareltjes.

    En daarbij vind ik het prettig om te lezen dat de recensent ook enthousiast is.

    Beantwoorden
  • 23 januari 2014 om 15:54
    Permalink

    “Een mooie betaalbare DA-converter vinden is dus al lang geen probleem meer, maar waar blijft het vervolg? Met andere woorden: wie bedenkt nu eens iets anders …”

    Ehm, het lijkt er inmiddels op dat het een Bluetooth-speaker geworden is.
    Ach, het is weer een kleine ‘herstart’ in audio-land voor iets dat voor een nieuwe generatie ‘beleving’ betekent.

    Beantwoorden
  • 05 april 2014 om 16:57
    Permalink

    Hallo Dick,
    leuk om te lezen dat er zoveel mensen zijn die zich voor dit onderwerp interesseren en ook de moeite nemen om er iets zinnigs over te schrijven. Voor mij, als outsider die zich sinds kort voor dit onderwerp is gaan interesseren, lijkt het er op dat de analyses over de teloorgang van de high end audio business allemaal wel hout snijden. Wat mij wel een beetje verbaasd men niet lijkt te zien dat men de sleutel misschien wel in eigen hand heeft. Op je website lees ik regelmatig leuke artikelen over mooie audio en nieuwe gadgets. Niet zelden gaat het om spullen die door eenmansbedrijfjes zijn ontworpen en in elkaar gezet. Deze bedrijfjes produceren vaak top kwaliteit maar hebben geen van allen de slagkracht om hun producten goed te vermarkten, waardoor het wel een leuke hobby is maar zakelijk blijft het tobben. Ook schrijf je vaak over vrienden en oude bekenden in audio land die weer een nieuw product hebben bedacht.
    Ontwerpen hoeven niet nieuw te zijn om goed te presteren schrijf je vaak. Ook ligt het niet aan de prijs van het handje met componenten dat je nodig hebt heb ik wel eens gelezen. De hoge kosten zitten bijna altijd in de tijd die de ontwikkeling vergt en die moet worden terug verdient met de verkoop van een zeer gering aantal apparaten. Alle kennis is dus voorhanden binnen een kleine groep van audio vrienden. Zou deze vriendengroep in onderlinge samenwerking niet een compleet hifi systeem kunnen ontwerpen waaraan niet dagen gesoldeerd hoeft te worden maar dat wel heel veel waar voor je geld levert. Ik bedoel dan niet een streamer / opslag, een dac / pre amp / power amp / kabels etc, losse voedingen etc. maar werkelijk 1 apparaat. 220 stekker er in, een wifi antenne en i pad bediening. Dat zo’n apparaat intern bijvoorbeeld wel gescheiden voedingen heeft is leuk maar daar moet je de klant niet mee vermoeien.
    Op dat apparaat wordt dan 1 maal onwikkelings kosten door gerekend, i.p.v. op ieder component afzonderlijk. m.a.w. werkelijk waar voor je geld. Een groep van mensen heeft meer armslag en een groter netwerk om het product aan de man te brengen, maar beter nog, ze zouden een goede marketing campagne kunnen financieren, zodat er jaarlijks niet 50 of 100 apparaten worden verkocht maar vele duizenden.
    Er is ongetwijfeld voldoende kennis aanwezig om alle functies op een paar printplaten te krijgen zodat de bedrading en dus kosten tot een minimum beperkt blijven, zonder dat dit al te veel afbreuk doet aan de geluidskwaliteit. Printplaten inclusief componenten laten maken in series van 200 tot 400 stuks is financieel goed haalbaar.
    Er zou een range kunnen ontstaan van 2 of drie apparaten, met verschillende kwaliteits en prijsniveaus. maar allemaal compleet functioneel. De klant koopt dus altijd maar 1 apparaat. Wat ook vaak helpt is wanneer de behuizing van de dure en de goedkopere machines dezelfde is. Er zijn vast veel klanten die bling willen maar het niet kunnen betalen. Ook goed voor de vele klanten die het verschil niet kunnen horen tussen de verschillende prijsklassen. Een apparaat dat het zelfde uiterlijk heeft als de duurste uitvoering, voelt vaak toch beter.
    Omdat je audio moet laten horen om het te verkopen, is internet verkoop misschien wat beperkt en een winkel open houden is te duur. en bovendien saai. Een bijproduct zou daarom kunnen zijn, het verkopen van luistersessies op locatie voor 40 Euro per sessie. Er komt dan een student in een busje bij je thuis om te laten horen wat je te koop hebt. Zelf in de auto stappen om naar een audio zaak te rijden ergens in Nederland is vaak al duurder en kost veel meer tijd. De student krijgt natuurlijk provisie op wat hij verkoopt.
    Hoe dan ook, uiteindelijk is het een kwestie van kennis en van kennissen. Ten slotte zou ik graag horen, waarom ik het helemaal verkeerd begrepen heb.
    Grt, Emile

    Beantwoorden
  • 12 mei 2014 om 09:40
    Permalink

    Wat betreft die prijzen is dit heel herkenbaar. Als audioverhuurder moet ik steeds hogere bedragen vragen, en steeds vaker door verhuren eer ik de investering er uit heb. Geen wonder dat mensen überhaupt gaan huren. Als particulier is het niet te veroorloven om zelf aan te schaffen. Erg jammer dat daarmee ook de kennis van techniek verloren gaat en alleen onder ons hobbyisten blijft. Ik merk ook dat steeds minder mensen zich interesseren voor de techniek van de audio apparatuur. Zolang ‘het spul’ maar geleverd wordt en doet waarvoor het ingehuurd is vindt men het prima. Erg jammer.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *