Audio anno 2019: te veel bullshit?

Audio anno 2019: te veel 'bullshit'

Waarom een column over audio apparatuur anno 2019?  Er is toch zoveel te koop? Alles is toch te vinden op internet? Genoeg aanbod en veel merken. Maar ja, kwantiteit is wat anders dan kwaliteit. Eén van de redenen van deze column is dat ik steeds minder tevreden ben met de kwaliteit van het huidige aanbod van moderne versterkers en aanverwante apparatuur. Uitzonderingen daar gelaten. Daarbij komt dat er ook steeds minder goede recensies zijn om een keuze te maken in dit audio spinnenweb. Recensies die eerlijk en kritisch een product uitkleden om het kaf van het koren te scheiden. Waarom? Dit is wat wij er van denken.

Audio apparatuur = eenheidsworst

Neem nu de versterker. Echt, het gros van de huidige commercieel verkrijgbare versterkers tot, pak hem beet € 3000,- , zijn eenheidsworst geworden. Hoe vaak zijn ze niet opgebouwd met dezelfde Klasse-D versterkermodules? Lekker gemakkelijk… En verstopt achter een bling bling uiterlijk, zodat de kritische audio liefhebber het niet eens ziet…

Het merendeel zijn saai en doods klinkende bakken die vaak met een goed marketing verhaal en dankzij een chique uitstraling voor veel geld over de al dan niet virtuele toonbank gaan. Veel van deze nieuwerwetse versterkers klinken als een natte dweil. Apparatuur zonder ziel of handtekening, of hoe je dat wilt noemen. Ik ga in deze geen namen noemen, maar er zijn zeer gerenommeerde merken die zich hier schuldig aan maken.

Glans en klatergoud

Vraag jezelf eens af: wat zijn we de laatste decennia opgeschoten op het gebied audio? Dit wat betreft techniek en klank. Bitter weinig kan ik je vertellen. Het is een wereld waar heden ten dage geld, glans en klatergoud de scepter zwaait en de argeloze audio- en muziek liefhebber een schuldgevoel aan wordt gepraat om toch maar wel die nieuwe dure set te kopen. Een apparaat die met een zoveelste upgrade zijn voorganger 'tegen de muur' speelt. Jaja, ik zou mij aardig bekocht voelen als ik met mijn hard verdiende centen een mooi apparaat had gekocht die na een korte periode wordt opgevolgd door een veeeel betere.

'Bullshit'

Ik moet hierbij steeds denken aan een quote die ik las over Paul Klipsch. De beste man had aan de binnenkant van zijn colbert het woord ‘Bullshit’ laten borduren. Iedere keer dat er weer zo’n opgeblazen audio allesweter een gelikt marketing verhaal oprochelde, liet Klipsch zijn jasje open vallen waardoor het woord Bullshit te voorschijn kwam. Het ging zover dat Klipsch er buttons en T-shirts van liet drukken om door zijn personeel op grote audio shows te dragen. Een statement dat heden ten dage nog steeds waarheid is. Een groot deel van de hedendaagse audio wordt verkocht met een bullshit marketing verhaal.

Daarnaast zijn er ook grote audiomerken van weleer die hun glans verloren hebben. Neem nu het altijd mooie Audio Research. Degelijk en met een visie ontworpen klasse (buizen) versterker bakken die klinken als een klok. Sinds het merk is overgenomen door Italianen, is de glans er van af. Overigens niet van de prijs. Je moet een dikke portemonnee meenemen om een dergelijke versterker aan te kunnen aanschaffen.

Volksverlakkerij

Nog erger wordt het wanneer een merk volledig wordt uitgebuit, misbruikt en verkocht als zijnde origineel. Een voorbeeld hiervan is Lenco. Ooit fabrikant van één van de beste consumenten platenspelers ter wereld. De naam Lenco is gekocht door een Chinees bedrijf en deze brengt onder de naam Lenco weer platenspelers op de markt in de hoop dat de verkoop wordt vergroot door de goede naam die Lenco siert. Pure volksverlakkerij. 

Gelukkig zijn de mooie, oude Lenco platenspelers niet verloren gegaan. Deze oerdegelijke idler draaitafels zijn nagenoeg onverwoestbaar. Er worden veel L75, L76 en L78  Lenco’s weer opgeknapt en maken weer muziek. Ook wij gaan binnenkort beginnen met een serie ‘Audio Creative LencoMaster’ platenspelers. Geheel gerestaureerd en voorzien van alle upgrades die we maar kunnen bedenken. Niet ultra low budget, maar wel ‘spaarbaar’.

Waar zijn de nieuwe audio-pioniers?

Maar om even terug te komen op mijn punt. Waar zijn de bedenkers van mooie audio apparatuur? De mensen met nieuwe ideeën. Lekker eigenwijs maar met kennis van techniek en de wetenschap hoe je muziek moet reproduceren. De oude garde die iedere rechtgeaarde audiofiel nog wel kent of zich in ieder geval herinnert. Met hun ideeën drukten ze met name in de gouden jaren van de audio, ruwweg de jaren 50 tot 90, hun onmiskenbare stempel op een merk of product. Producten die herkenbaar waren, en nog steeds zijn, in klank en design. Ik noem er een paar: Paul Klipsch, Gilbert Briggs (Warfdale), Raymond Cooke (Kef), Nelson Pass (gelukkig nog wel actief), David Hafler en Herb Keroes (Dynacord), Henry Kloss, Eddy Nakamichi, Frank McIntosh, John Bowers, Saul Marantz, Cees Ruitenberg, John van der Sluis (!) en ga zo maar door. De meesten al lang niet meer onder ons, anderen al aardig op leeftijd. Ze hebben of zullen een schat aan kennis en klassiekers achter(ge)laten.

In de huidige markt zijn er niet zoveel pioniers meer. De oude merken vallen steeds meer in handen van rijke investeerders. Niet zelden uit China. De kennis en de echte passie voor audio verdwijnt en zoals ik mij betoog begon, veel producten zijn eenheidsworst geworden. Er moet bovenal geld verdient worden.

Kwaliteit uit het hogere segment

Natuurlijk zullen er altijd merken zijn die hun prijs waard zijn. Apparatuur die vaak erg goed gebouwd is en klankmatig weinig te wensen over laat. Een bepaalde filosofie hebben of met veel liefde en vaak handwerk gebouwd worden. Die zijn er en moeten er ook blijven. Net zoals er Ferrari’s, Bentley’s en Bugattis zijn. Met de hand gebouwd en met fantastische techniek aan boord.

Ik kan altijd nog warm lopen voor mooie merken als Accuphase, Luxman, Airtight en Bespoke Audio Co. om er een paar te noemen. Dat zijn de classics van later. Maar voor het gros van de audio apparatuur vind ik dat gezien bouwkwaliteit en klank de prijs buitensporig hoog is en erger nog, niet bereikbaar voor de gemiddelde audio- en muziekliefhebber. 

Goede en betaalbare audio apparatuur

Is er dan geen betaalbare apparatuur te koop? Natuurlijk wel. Maar het is goed zoeken en ook niet geheel onbelangrijk: hoe maak je nu de keuze voor een goede set of apparaat. Vroeger gingen we naar een goede audio winkel. Vaak waren er in elke stad wel enkele te vinden. Echter zijn deze nu in Nederland op één hand te tellen. Triest, maar waar. Een goede recensie dan? Een eerlijke, gedegen recensie wil ook best helpen een goede keuze te maken. Maar waar vind je die?

Willen jullie meer of minder recensies?

Nou dat is voor mij niet zo’n moeilijke vraag. Maar dan moet ik dat wel wat differentiëren. Ik wil graag meer eerlijke en gedegen recensies met technische diepgang het liefst met onderbouwende metingen en minder recensies die geleid worden door een commerciële gedachte of eigenbelang. Of zeg ik nu iets geks? Waarschijnlijk schop ik nu een aantal heilige huisjes omver. Maar eerlijk is eerlijk: waar zijn de gedegen audio bladen die schrijven over een product zonder eerst in de commerciële knip te kijken. Waar zijn de onafhankelijke reviewers met een passie voor muziek en de mogelijkheid om te meten en durven te vragen als er iets niet klopt? Ik ken er niet zoveel en ze komen allemaal uit het buitenland. Stereophile, HiFi News een paar Duitse bladen of het magazine van Martin Collums HifiCritic, dat zelfs zonder adverteerders werkt… Is het onwil of zijn het ongemotiveerde schrijvers? Dat denk ik zeer zeker niet. De meeste schrijvers zouden dolgraag willen, maar zijn gebonden aan commerciële voorwaarden van hun 'baas'.

Waar blijven dan de recensies van Audio Creative?

Jullie schrijven toch altijd onafhankelijk? Waar blijven dan jullie recensies? Dat zijn vragen die we regelmatig krijgen. Het antwoord is echter eenvoudig. Als je een echte recensie wilt maken, opbouwend, kritisch, van binnen en buiten onderzocht, ondersteund met metingen, krijg je in het gros van de gevallen gewoon geen apparatuur!

De meeste (Nederlandse) importeurs en distributeurs hebben geen interesse in eerlijke recensies. Ze willen gewoon een verhaal van een product met vooraf een goede uitkomst. De recensies worden dus gewoon gekocht en de verhalen zijn vaak mooi geschreven en voorzien van mooie foto’s. Het eigenlijk voorziene infomercials. Er staat voor de audio fabrikant vaak een verplichte en meestal kostbare advertentie tegenover met als gevolg dat de conclusie van de recensent wel goed moet zijn… Hoe vaak lees je niet de inmiddels holle term: “De beste in zijn klasse”. Ja, de volgende uitgave… 

Audio Creative Tonemaster XL

Met dit soort praktijken hebben wij ons nooit ingelaten en we hebben altijd vast gehouden aan ons principe dat we een eerlijk verhaal willen schrijven. Kritisch waar nodig maar altijd onderbouwd met metingen. En dan wordt de spoeling helaas erg dun. Het aanbod van apparatuur door importeurs of fabrikanten aan ons is op één hand te tellen. Vaak, uitzonderingen bevestigen de regel, moet er dan nog stevig worden aangedrongen. Want spontaan gebeurt er niets. We hebben al diverse keren zelf een voor ons interessant apparaat aangeschaft om er over te kunnen schrijven. Zoals vroeger ook het USA blad 'The Absolute Sound' werkte, een audiomagazine dat een paar jaar terug helaas ook verkwanselt is… Geen schim meer van wat het is geweest.

Misschien is het ook wel goed zo. Het maakt ons steeds meer bewust dat we ons eigen pad moeten bewandelen. We pikken zelf de krenten uit de spreekwoordelijke audiopap. We schrijven over apparaten en dingen die onszelf aanspreken. Bij Audio Creative proberen we te laten zien dat, als je wat dieper onder het klatergoud zoekt, er zeker nog steeds een erg boeiende audiowereld is, eentje die er wel toe doet. Leidend hierbij is dat het bouwen van een audioset die plezier en voldoening geeft en het genieten van muziek voorop moet staan. Ongeacht de prijs of herkomst.

Analoog is ons pad

Degene die ons volgt zal zeker in de gaten hebben dat we steeds meer het analoge audio pad op gaan. Al zijn we zeker niet vies van de moderne streaming mogelijkheden met een goede non-oversampling DAC zoals de DDDAC van Doede Douma. Als deze maar aansluit bij ons analoog gevoel, dan zijn we om. Zeker als we zien op welk niveau de DDDAC nu speelt. De DDDAC heeft afgelopen jaar werkelijk enorme sprongen gemaakt en met de laatste upgrades is hij uitgegroeid tot een DAC in de premier league. We denken dat de DDDAC zich kan meten met de beste DA-converters in de wereld. Cost no object. Ik denk zelf dat het één van de meest analoog klinkende DA-converters is die er te koop is. Daar zijn we overigens best wel trots op. Wil je daar meer over weten, lees dan de DDDAC blogs van Dick.

We gaan dan ook met ferme tred verder op het boeiende pad dat analoog heet en zullen daar in de toekomst zeker meer over gaan schrijven. Of dit nu een goed ontworpen (hoorn)luidspreker is, een fraai reel to reel tapedeck, een vaak verguisd, maar zeer ondergewaardeerde cassettedeck, of een mooie platenspeler. We hebben nog ideeën genoeg. Deze ideeën en de mooie technieken van weleer komen dan ook weer terug in onze eigen ontwerpen en apparatuur.

Ook de restauratie van vintage apparatuur willen we graag gaan onderzoeken en laten zien. Er is op dit gebied nog heel veel te halen en met een beetje inzet en handigheid verzamel je zelf een mooie set bij elkaar die echt veel beter klinkt dan een gemiddelde moderne audio-set. Een fijne audioset zonder 'Bullshit'........

Marco Bouwer

Marco Bouwer is een ware luidspreker en platenspeler fanaat. Wanneer hij niet voor zijn luidsprekers zit, dan werkt hij wel aan een paar nieuwe. Onlangs heeft Marco de laatste hand gelegd aan een revolutionaire platenspeler arm.

18 gedachten over “Audio anno 2019: te veel bullshit?

  • 21 november 2019 om 14:13
    Permalink

    In grote lijnen kan ik het met het bovenstaande wel eens zijn, al moet je niet vergeten dat er letterlijk honderden kleine tot middelgrote audiomerken zijn die wél vanuit een passie voor muziek en audiotechniek werken. In vergelijking tot tien jaar geleden zie ik op audioshows in verhouding minder eenheidsworst en meer set die mij in principe wel aanspreken met hoogrendements/hoorn/open baffle luidsprekers, single ended buizenversterkers, non-oversampling DACs en draaitafels. Dat daarnaast ook een soort gekte is aan de top, waar je niet serieus genomen wordt als de prijskaartjes niet minstens zes cijfers per ‘doos’ tellen – tja. Dat is helaas een uitvloeisel van een algemeen maatschappelijk verschijnsel waarin de middengroepen worden leeggezogen door de bovenste 1% en als je het positief wil benaderen geeft het ook echt geëngageerde ontwerpers de gelegenheid om ontwikkelingen die vroeger op de plank waren blijven liggen vanwege economische onhaalbaarheid, toch te realiseren. Hopelijk plukken de kopers van iets betaalbaardere apparatuur daar ooit de vruchten van (ik weet dat Peter Qvortrup van Audio Note er veel waarde aan hecht dat de ‘instap’klassen van zijn merk nog enigszins betaalbaar blijven en liever de apparaten in de allerhoogste ‘Levels’ wat ruimer calculeert…)

    Maar nu even wat anders: die Tonemaster XL (en ook een andere speaker van jullie met een 10-cel hoorn van Markus Klug die ik ooit op een foto naast de ‘gewone’ Tonemaster zag staan), komt daar nog een verhaal/bouwbeschrijving van? Mijn handen jeuken… 🙂

    Beantwoorden
  • 21 november 2019 om 17:43
    Permalink

    Hallo beste Marco.

    Geweldige column van de eerste tot de laatste letter. Ik ben het helemaal met je eens. Het is zo jammer dat ook de high end audio branche vrijwel compleet vernaggeld is en zoveel mogelijk geld binnen zo kort mogelijke tijd binnen harken de voornaamste drijfveer schijnt te zijn. Laten we elkaar niks wijsmaken, de audio dagen van weleer zijn definitief voorbij en zullen nooit meer terugkomen. Dat de high end audio branche tegenwoordig als randverschijnsel in de misere zit heeft ze vooral aan zichzelf te danken door elke maand in de nieuwe uitgave van je favoriete audioblad de “beste” versterker, platenspeler, luidspreker etc. te testen.
    Moderne audio zegt mijzelf (jaargang 1964) totaal niks meer en derhalve heb ik deze hobby al meer dan 10 jaar de rug toegekeerd. Bij mij is het nu vintage audio (nogal extreem vintage, Western Electric 15A SW en zo) wat de klok slaat. Daar ben ik zo tevreden mee dat er geen weg terug meer is.

    Beantwoorden
  • 21 november 2019 om 23:03
    Permalink

    Beste Marco, ik begrijp je frustraties, maar het is toch echt te kort om de bocht om te schrijven dat wat er nu op de markt komt in de middenprijssegmenten allemaal als twee druppels water op elkaar lijkt. Dat is gewoon niet zo. En ook dat het testlandschap in NL lijkt op het overschrijven van de specs met een vriendelijke aanvulling. Dat doet geen recht aan mij en mijn collega’s die binnen de redactionele beperkingen toch serieus met ons vak bezig zijn. Zoals je weet worden de meeste testen die ik doe gepubliceerd in HVT. Ik analyseer het product, sterkte/zwakte, doe een aantal controlemetingen, luister er met een aantal mensen naar in diverse settings. Ik kijk zeker als het om streaming apparaten gaat naar de gebruikskant van het product. Ik geef zo’n apparaat vaak mee aan iemand in mijn omgeving en controleer of hij/zij het apparaat aan de praat krijgt. Ook daar doe ik verslag van. Altijd sluit ik mijn testverslag af met: voor Wie? Maarrrr, even voor alle duidelijkheid: er is nog nooit een importeur of hoofdredacteur geweest die mij verplicht heeft om een en ander “goed” te testen. Sowieso: de lijst met apparatuur waarvan ik het testverslag uiteindelijk niet publiceerde omdat er teveel aan het apparaat- software of hardwarematig mankeerde is stevig. Vaak leidde dat tot pittige discussies met de fabrikant en bijna altijd tot een noodzakelijke update. Maarrrr, zeker bij de gedrukte pers heb ik met een beperking te maken en dat is het aantal pagina’s dat ik ter beschikking heb. Nogmaals ik wil best de discussie aangaan, maar laten we dan wel reële argumenten gebruiken, vind je niet.

    Beantwoorden
    • 22 november 2019 om 13:12
      Permalink

      Jammer dat een eerlijke mening niet mag worden gedeeld.

      Beantwoorden
    • 30 november 2019 om 16:06
      Permalink

      ‘Sowieso: de lijst met apparatuur waarvan ik het testverslag uiteindelijk niet publiceerde omdat er teveel aan het apparaat- software of hardwarematig mankeerde is stevig.’
      Tsja, misschien was het qua consumentenvoorlichting én voor het bewaren van een kritisch profiel nuttig geweest die testen juist wél te publiceren.

      Beantwoorden
  • 22 november 2019 om 17:52
    Permalink

    Ik ben echt geen kenner, maar als ik op het internet struin of – inderdaad vooral buitenlandse – bladen doorblader, dan kan ik niet anders concluderen dan dat er vroeger veel mooie HiFi op de markt kwam maar nu nog steeds. Wel zijn er een aantal grote merken afgezakt tot apparaatjes van bedenkelijk niveau. Of ze zijn er niet meer. Dan denk ik met name aan Sony, Kenwood, Pioneer, Sansui, enz. Maar als ik daarop google, dan zie ik oude apparaten uit voorgaande decennia vol met knopjes, metertjes, lampjes en vooral heel veel draden aan de binnenkant. Voor mij is dat geen HiFi terwijl velen de apparaten uit deze tijd beschouwen als het gouden tijdperk. Echte HiFi vind je bij merken die hun apparaten serieus en sober opbouwen. Less is more. Dergelijke spullen had je dertig jaar geleden al en nu nog. De prijzen variëren van redelijk betaalbaar tot onvoorstelbaar duur. Een paar voorbeelden? Naim, Creek, Quad, Musical Fidelity, Cyrus. Een volkomen willekeurige opsomming. Absoluut geen high end, maar voor velen bereikbaar en mooi opgebouwd. Gebouwd om jaren en jaren plezier van te hebben, zowel toen als nu.

    Beantwoorden
    • 27 november 2019 om 18:05
      Permalink

      Interessante review, Jan.
      Wat mij echter verbaast, is dat de twee buizen, die in de ‘Leo’ toegepast worden, horizontaal opgesteld zijn.
      Voor mij, als oud medewerker en designer bij AudioStatic, is dit vloeken in de kerk. Wij gebruikten in het begin de PL519 als push-pull drivers voor de elektrostaten; na verloop van tijd bleek dat de buizen defect raakten, omdat de roosters, die in de buizen zaten, langzaam maar zeker ‘doorzakten’.
      Is deze versterker al lang in de markt?

      Beantwoorden
    • 27 november 2019 om 18:59
      Permalink

      Dat weet ik zonet nog niet. Moet dat 10.000 euro kosten?

      Beantwoorden
  • 23 november 2019 om 13:00
    Permalink

    Het valt mij op dat je in je verhaal teruggrijpt op persona die al een lange tijd niet meer onder ons zijn. Hun namen leven i.d.d. noch voort in de bedrijven die ze gesticht hebben. Wat je ziet is dat het uitvinders en in bepaalde mate visionairs zijn geweest en op die wijze hun bedrijven hebben ingericht. Waar ze geen antwoord op hadden was de veranderingen in de markt en veelal kwamen die bedrijven in de problemen. Sommigen blijven door hernieuwde investeringen bestaan, maar de betrokkenheid van de oprichter neemt af. Dat is een gangbaar proces en dat zie je overal. Kijk je naar bijvoorbeeld Marantz, dan is dat bedrijf meerdere malen van eigenaar verwisseld. In de tijd dat ze onder Philips vielen ontstonden er i.d.d. pareltjes van producten, maar Philips had nog meer bedrijven in haar portfolio en wist die voor haar eigen producten pallet tegen elkaar uit te spelen. Of ze daar nou echt succesvol in zijn geweest is de vraag … Wel hebben ze op enig moment Marantz weer van zich vervreemd en is dit nu onderdeel van Sound United LLC, een Venture op basis van een aantal andere merken waarin ze technologieën en ontwikkelingen delen, maar naar buiten toe een eigen identiteit hebben. Is deze identiteit hetzelfde als zeg maar dertig en zestig jaar geleden ? Zeker niet, maar als merken bestaan ze nog wel. Het is aan de koper om daar wel of niet op in te gaan.

    Helaas zijn er in de afgelopen zestig jaar veel ontwikkelingen geweest waardoor veel merken verdwenen zijn. In de jaren zestig en zeventig bijvoorbeeld moest de Europese consumenten elektronica industrie on evenredig veel in de kleuren televisie investeren waardoor andere marktsegmenten en later ook hun eigen bedrijfsresultaat onder druk kwamen te staan. In die tijd zag je dat Japanse aanbieders hier handig op inspeelden door niet zozeer op de techniek in te spelen, maar vooral op glans en klatergoud en het toevoegen van nieuwe features. Marketing en de slechte bedrijfsresultaten van de Europese en Amerikaanse fabrikanten deden de rest. Hierdoor hebben merken als Sony, Pioneer en Sansui een sterke achterban gekregen.

    Echter wat je nu ziet is dat het leven bij die achterban, die toen nog jong was, het heft overnam. Gezin en Carrière gaan nou eenmaal boven de zelfontplooiing waardoor de meeste mensen niet in staat zijn geweest om die bovenste trede in de Maslow Piramide vast te houden. Inmiddels is die generatie ook al voorbij de middelbare leeftijd en hun kinderen herkennen zich vaak niet meer in de waarden van hun ouders. Wel laten ze zich door andere waarden beïnvloeden. Om te overleven moeten fabrikanten hun propositie en daarmee hun business model wel aanpassen om als bedrijf te kunnen blijven bestaan.

    Wel ga ik met je mee dat er in de afgelopen zestig jaar buiten een aantal nieuwe media dragers, het basis concept in deze sector niet is veranderd waardoor oudere apparaten kwalitatief zeker niet achterhaald zijn geworden. Sterker nog, bij een revisie van oudere apparaten, kunnen deze zodanig opgefrist worden dat ze net zo goed of zelfs beter kunnen presteren als hun moderne opvolgers.

    Beantwoorden
  • 23 november 2019 om 23:28
    Permalink

    Waar zijn die pioniers? Marketing en kwaliteit, oftewel kwantiteit en kwaliteit. Een marketingmerk moet veel geld verdienen om dit te kunnen doen. Die winst gaat meestal ten koste van kwaliteit. Het zal dus lastig zijn om de kleine innovatieve bedrijven te vinden die wel voor kwaliteit staan. Die besteden immers minder geld uit aan marketing, bewust wellicht of omdat er geen investeerder is. Of omdat ze het graag niche willen houden. Maar ze zijn er zeker, al decennia lang. Ken je ze niet dan? Beter opletten en zoeken. Ook U als recensent, daarvan mag verwacht worden dat er toch iig onderzoek is gedaan in de breedte en diepte.

    Beantwoorden
  • 25 november 2019 om 11:00
    Permalink

    Bert Oling openings zin zou zelfs de slechtste psychiater in de slechtste sitcomm nog niet uit zijn mond krijgen. Dat zalvende begrip van de Audio dominee. Even Bert zijn test van de Aurender A10 er bij gepakt voor de ondersteunende metingen, zie onderstaande link. Behalve het nameten van de kast en tot de opzienbarende conclusie komen dat het apparaat ongeveer 10 kg weegt komt hij niet, althans niet in de vrijgegeven publicatie. Geen enkele meting, wel heel veel tekst uit de folder, de gebruikelijke test muziek, en helaas de gebruikelijke conclusies op basis van in mijn ogen dubieuze test methoden. Mijn persoonlijke ‘Bullshit’ meter stond volledig in het rood. Marco, dank voor je moedige standpunt, ik hoop voor jou dat dit niet je broodwinning is.

    Groeten Joost Plugge

    https://audio-life.nl/wp-content/uploads/2019/08/Aurender-A10-HVT.pdf

    Beantwoorden
  • 27 november 2019 om 18:54
    Permalink

    Goed artikel! Je slaat de spijker op zijn kop. Hi-fi is marketing geworden. Producten worden ontworpen op marge en op de tekentafel waarna ze vaak in China worden gefabriceerd. Het lijkt wel of er door de fabrikanten niet meer geluisterd wordt. Goed geluid is niet meer het doel. Het meeste klinkt “doods”, er zit geen leven meer in. Maar de specificaties zijn wel top, en het ziet er gelikt uit!

    Helaas is er ook een verloren hi-fi generatie welke niet meer kunnen luisteren en deze producten blijkbaar kopen. Deze zijn opgevoed met o.a. mp3 bestanden en willen “the latest and greatest”, kijken hoofdzakelijk naar specs. en willen de hoogst mogelijke resoluties. Deze accepteren dan ook niet dat bijvoorbeeld een opgeknapte Thorens of Lenco met een goede opname een HR bestand er op alle vlakken uitspeelt. Dit is m.i. ook onmogelijk wanneer je met een (zo compleet mogelijk) analoog signaal werkt t.a.v. een 10x.. omgezet en bewerkt signaal, hoe hoog de resoluties dan ook?

    Opstellingen op beurzen hebben idd. bijna allemaal eenzelfde “uni-sound” en worden vaak voluit gedemonstreerd. Indrukwekkend als je van fladderende broekspijpen houd maar muzikaal is het eigenlijk nooit. Eerder teleurstellend.

    Er zijn nog wel een aantal fabrikanten die een goed ontworpen en klinkende versterker bouwen tegen een normale prijs. Vaak zijn dit wat kleinere ondernemingen die met hun passie bezig zijn maar op het gebiedt van marketing een stuk minder bedreven zijn. Triest maar helaas…

    Beantwoorden
  • 28 november 2019 om 10:38
    Permalink

    Ik vind het een beetje cynisch en treurig artikel over de teloorgang van Audio.
    De ondertoon is dat digitale technieken niet werken, of worden gebruikt om goedkoop te scoren, en dat analoog de beste toekomst heeft.
    De hele foute discussie tussen analoog en digitaal is de oorzaak van heel veel audio-ellende. Veel audio sites publiceren nep-informatie, technisch en vooral theoretisch slecht onderbouwt en komen dan met HUN voorkeur. Precies zoals de site van Audio Creative zelf.

    M.a.w.: Kijk eerst naar jezelf, oordeel dan over een ander!
    Wat betreft jullie DAC. Over de portemonnee gesproken???!!
    Ik kon dertig jaar geleden voor een maandsalaris 1.5 keer modaal een stereo-installatie kopen die echt meetelde.
    De genoemde en bovenstaand geroemde merken beginnen pas bij prijzen van een serieuze middenklasse auto wakker te worden.
    Ik begrijp dus niet waarom deze merken zo geroemd worden, omdat, mijns inzien, juist zij met hun extreme prijsstelling anderen de ruimte geven rotzooi te maken, en voor het grote publiek de audio-markt op slot hebben gezet.
    Wanneer je dus 30 mille te besteden hebt, kies je net als ik 30 jaar geleden voor 2 mille in guldens, een heerlijke installatie.

    Mijn stelling is dus heel simpel: De traditionele audiomerken zoals bovengenoemd, met goede spullen, hebben door hun extreme prijsstelling de audiomarkt totaal naar de vernieling geholpen. En ik neem Pass, McIntosh etc dat heel erg kwalijk.
    Helemaal wanneer je ziet dat deze merken al decennia met dezelfde concepten werken, vrijwel geen R&D kosten hebben en alleen nog maar gaan voor winsten van 300% of meer. En oh ja. Ook zij laten veel in China produceren.
    Ook erg vervelend om iedere keer te lezen dat uit China alleen maar rotzooi kan komen. Dat is een dooddoener en een vooroordeel dat niemand kan onderbouwen. (Wel waar: Apple, inderdaad rotzooi, komt ook uit China. Waar bellen jullie dan mee, erg nieuwsgierig:-))
    Lekker de hand in eigen boezem steken, niet klagen, gewoon zoeken, er is nog heel veel moois te krijgen.
    Zowel digitaal als analoog.

    Veel luisterplezier,
    Theopa

    Beantwoorden
    • 29 november 2019 om 13:29
      Permalink

      Goedemorgen Theo, dank voor je reactie. Ik wil graag even reageren. De ondertoon dat digitale techniek niet goed genoeg is heb je niet juist geïnterpreteerd. Onze DDDAC is hiervan een goed voorbeeld en goede digitale technieken omarmen wij zeker. Wat betreft je opmerking over de DDDAC prijs. Er is een DDDAC voor elke portemonnee. Er is zelfs al een instap DDDAC voor € 345,-…..

      Beantwoorden
  • 06 december 2019 om 11:37
    Permalink

    beste Marco, wat een artikel zeg, je slaat de spijker op zijn kop. zelf heb al jaren geleden afscheid genomen van de heden- daagse aangeboden audio! het kon mij niet bekoren, en ben overgestapt naar vintage audio componenten zoals Luxman en Marantz e.d. goedkoop voor een paar honderd euro gekocht op MP, daar zit pas muziek in, letterlijk, dus kan ik jou en andere audio liefhebbers ten zeerste aanraden hier eens wat onderzoek te doen. veel succes met een muzikaal audio-creative

    Beantwoorden
  • 10 december 2019 om 17:16
    Permalink

    Wanneer ik die plastic rommel die tegenwoordig de naam Lenco draagt vergelijk met de echte Lenco L 75 van vroeger doet mijn hart pijn. Ik ben benieuwd hoe die Lencomaster er uit gaat zien en wat hij gaat kosten.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.